Terug naar het overzicht
cover
Bach, J.S. Vioolconcert nr.1 / 2 Partita nr.2
€ 22,99 Bestellen
Toevoegen aan winkelmandje Bestellen

Bach, J.S.

Vioolconcert nr.1 / 2 Partita nr.2

0028947993728

Componist Bach, J.S.
Titel Vioolconcert nr.1 / 2 Partita nr.2
Artiest Lozakovich, D. / Bayerischen Rundfunks
Artikel nr. 002894799372
EAN Code 0028947993728
Aantal CD's 1
Label Deutsche Grammophon
Releasedatum 2018-06-08
# Titel & Artiest Tijd
1 1. Allegro (Original Version) — Daniel Lozakovich, Kammerorchester des Symphonieor 007:49
2 2. Adagio (Original Version) — Daniel Lozakovich, Kammerorchester des Symphonieor 006:36
3 3. Allegro assai (Original Version) — Daniel Lozakovich, Kammerorchester des Symphonieor 002:46
4 1. Allegro moderato (Original Version) — Daniel Lozakovich, Kammerorchester des Symphonieor 003:56
5 2. Andante (Original Version) — Daniel Lozakovich, Kammerorchester des Symphonieor 006:50
6 3. Allegro assai (Original Version) — Daniel Lozakovich, Kammerorchester des Symphonieor 003:47
7 1. Allemande (Original Version) — Daniel Lozakovich, Kammerorchester des Symphonieor 005:33
8 2. Courante (Original Version) — Daniel Lozakovich, Kammerorchester des Symphonieor 002:44
9 3. Sarabande (Original Version) — Daniel Lozakovich, Kammerorchester des Symphonieor 004:21
10 4. Gigue (Original Version) — Daniel Lozakovich, Kammerorchester des Symphonieor 004:26
11 5. Chaconne (Original Version) — Daniel Lozakovich, Kammerorchester des Symphonieor 015:00

Een debuut-cd bij Deutsche  Grammophon is voor elke jonge  musicus een droom, zo ook voor  violist Daniel Lozakovich. Het  beroemde gele vignet met kroontje,  dat vroeger zoveel lp’s sierde, spreekt  nog altijd tot de verbeelding. Ook al is  er in de tijd veel veranderd. 

Deutsche Grammophon ontsluit niet  meer zoals vroeger repertoire, maar  gunt veelbelovend talent een cd. Zo  snijdt het mes aan twee kanten: het  label wordt verrijkt en tegelijk wordt een  musicus gelanceerd. Het cd-boekje  getuigt van de nieuwe insteek: geen  toelichtingen met nieuwe inzichten  meer over de muziek, maar een interview  met de solist. Violist Daniel  Lozakovich vaart er wel bij. 

Die solist wordt steevast ook de ‘producent’  van de cd, in de zin dat deze het  repertoire bepaalt. De nog piepjonge  Lozakovich hoefde niet lang na te denken:  een Bach-cd maken met een gerenommeerd  orkest was een langgekoesterde  wens. Op de Bachconcerten  beproefde hij al lang zijn krachten. Een  werk voor soloviool, de Partita BWV  1004, zette hij daarbij in om zowel technisch  als muzikaal zijn kunnen te tonen.  In het najaar van 2017 kreeg alles zijn  beslag, met als resultaat deze  debuut-cd waar de kwaliteit van  afdruipt.

Lozakovich laat een eigen geluid horen.  Dat maken vooral de langzame delen  van de partita duidelijk, muziek die bij  menig violist rapsodisch wordt omdat  de gesuggereerde contrapuntstemmen  ritmisch moeilijk strak te krijgen zijn.  Lozakovich stelde zich tot doel om het  metrum zo weinig mogelijk geweld aan  te doen, in weerwil van de polyfonie. ‘De  luisteraar niet uit zijn evenwicht brengen’,  noemt hij het. Je zou het ook  ‘beheerste expressie’ kunnen noemen. In  de ingetogen delen van de twee concerten  komt dat mooi tot uiting. Mede door  Lozakovich’ strakke spel bleek geen  dirigent nodig bij het samenspelen met  het Kammerorchester des Symphonieorchesters  des Bayerischen Rundfunks.  Toch had een leidende hand het geheel  misschien wat opgepoetst, want  Lozakovich zoekt te royaal de voorgrond  wanneer het orkest het hoofdthema  heeft en hij eigenlijk moet dienen. 

Zeventien is hij - maar de wereld ligt al  aan zijn voeten. Zijn prijzenkast groeit,  aanbiedingen stromen binnen, de  agenda puilt uit. En dat terwijl hij zo  graag tennist en schaakt. ‘Ik probeer er  een gewoon leven op na te houden’, zegt  hij. Intussen wordt echter alom aan hem  getrokken. Het Prinsengrachtconcert in  Amsterdam, bijvoorbeeld, wist hem te  strikken. Meteen daarna is het afreizen  naar Frankijk en Italië, waar onder meer  het vioolconcert van Tsjaikovski wacht.  Bij dat alles vergeet hij de kamermuziek  niet, want ook die is zijn lust en zijn leven.  Samen met sterren als Daniel Hope,  Martin Fröst en Maxim Vengerov was  Lozakovich al op heel wat festivals en in  studio’s van radio en tv te gast. 

De ultieme bloei van zijn carrière moet  waarschijnlijk nog komen. Hopelijk weet  hij voor alles de tijd te nemen. Een goed  teken is het, dat hij zelf terdege beseft  nog veel te moeten leren. Hij volgt les  aan het Conservatorium van Karlsruhe  bij Josef Rissin en hij wordt gementord  door Eduard Wulfson. Op naar de top  tien van ’s werelds allergrootsten!

Jos van der Zanden (4-2018)

  • cover
  • cover
Terug naar het overzicht