Terug naar het overzicht
cover
Bacharach, Burt The Look Of Love
€ 17,99 Bestellen
Toevoegen aan winkelmandje Bestellen

Bacharach, Burt

The Look Of Love

0094637683927

Componist Bacharach, Burt
Titel The Look Of Love
Artiest Oosterhuis, Trijntje
Artikel nr. 009463768392
EAN Code 0094637683927
Aantal CD's 1
Label EMI
Releasedatum 2006-11-20
# Titel & Artiest Tijd
1 Do You Know The Way To San Jose? — Trijntje Oosterhuis 003:09
2 The Look Of Love — Trijntje Oosterhuis 004:32
3 A House Is Not A Home — Trijntje Oosterhuis 003:53
4 I Say A Little Prayer — Trijntje Oosterhuis 002:48
5 Waiting For Charlie (To Come Home) — Trijntje Oosterhuis 004:24
6 I'll Never Fall In Love Again — Trijntje Oosterhuis 003:05
7 Falling Out Of Love — Trijntje Oosterhuis 004:09
8 Walk On By — Trijntje Oosterhuis 003:07
9 Alfie — Trijntje Oosterhuis 004:32
10 Anyone Who Had A Heart — Trijntje Oosterhuis 005:25
11 This House Is Empty Now — Trijntje Oosterhuis 005:10
12 (They Long To Be) Close To You — Trijntje Oosterhuis 003:44
13 The Windows Of The World — Trijntje Oosterhuis 004:41
14 That's What Friends Are For — Trijntje Oosterhuis 003:51

Bacharach blij met Trijntje Trijntje Oosterhuis, het zondagskind uit Mokum heeft, na haar imponerende jazzalbum Strange Fruit, nu het repertoire van Burt Bacharach omarmd, een van de grootste ‘songsmeden’ uit de muziekgeschiedenis. De popzangeres, die triomfen vierde op MTV, heeft zich ontpopt tot een jazz-zangeres van allure. Bacharach zelf was in de studio aanwezig om Trijntje bij te staan: ‘Ik had het idee dat hij blij is met vocalisten die zijn songs vertolken op een wijze die hij graag hoort.’ 

door Eric van ’t Groenewoud
 

De orkestrale pop van Burt Bacharach (1928) is beïnvloed door de jazz van Thelonious Monk, Bud Powell, Charlie Parker en Harry James, én de romantische muziek van Franse impressionisten als Debussy en Ravel. De songs van Bacharach, waarbij vooral Hal David de pakkende teksten schreef, hebben menige carrière gevormd. Zonder dit repertoire was Bacharachs muze Dionne Warwick niet tot wereldster uitgegroeid, maar ook vocalisten als Aretha Franklin, Dusty Springfield, Christopher Cross,Tom Jones, Sandie Shaw, Karen Carpenter, Luther Vandross en Brook Benton hebben veel te danken aan Bacharach. Bacharach componeerde een indrukwekkende stroom hits. I say a little prayer, Walk on by,Anyone who had a heart,Alfie, I’ll never fall in love again, Close to you,The look of love,What the world needs now is love: het kwam allemaal uit zijn handen. Deze popsongs behoren inmiddels net zo tot de ruggengraat van het jazzrepertoire als het werk van Cole Porter, Jimmy van Heusen en George & Ira Gershwin. Het is een kwestie van tijd voordat ook klassieke vocalisten het verfijnde werk van Bacharach ontdekken en in een klassiek idioom presenteren. 

Inmiddels is Bacharach, wiens Raindrops keep falling on my head medio jaren zeventig niet uit het radioprogramma van Willem Duys was weg te slaan, uitgegroeid tot een icoon. Een popzanger als Elvis Costello, de radicale freejazzsaxofonist John Zorn, regisseur/acteur Mike Myers (Austin Powers), de helaas voortijdig overleden saxofoonreus Stan Getz: zij allen hebben ieder op hun manier Bacharach omarmd. En nu is er dus Trijntje Oosterhuis. Zij heeft het repertoire vakkundig vertolkt, waarbij ze terzijde werd gestaan door the Big Bacharach himself, wiens pianospel op twee songs te horen is. De door het Metropole Orkest ten gehore gebrachte arrangementen zijn van de hand van Vince Mendoza, een prominent arrangeur en chefdirigent van de WDR Big Band en ons eigen Metropole Orkest.‘Ik heb de songs op eentje na zelf uitgezocht, maar het was moeilijk kiezen. Het zijn er zoveel, en het zijn vooral zoveel goede…, ik had wel een dubbelalbum kunnen opnemen.’ 

Het repertoire van Bacharach behoort tot het collectieve geheugen. Het is zo vaak door zoveel goede vocalisten en orkesten uitgevoerd, dat het moeilijk moet zijn om daar nog iets aan toe te voegen. Elke zangeres moet sowieso opboksen tegen de nalatenschap van Dionne Warwick, de zangeres die tussen 1963 en 1980 letterlijk tientallen hits scoorde met de songs van Bacharach & David. Oosterhuis: ‘Ik word niet gehinderd door angst. Zij heeft het geweldig gedaan, maar we leven nu in een andere tijd. Die liedjes zijn nog steeds goed, en het is leuk om ze te zingen. Ik kijk ernaar met de blik van mijn generatie, en ik vind het net zo leuk om ze te zingen als Dionne Warwick het waarschijnlijk dertig jaar geleden vond. Ik heb ook niet geprobeerd om het beter te doen, want dat lukt toch niet. Maar het zijn prachtige liedjes, ik geniet ervan! De enige motivatie om deze plaat te maken, is dat ik me er al jaren op zat te verheugen ooit een dergelijk droomproject te verwezenlijken.’ 

De sterke punten van Bacharach kan Oosterhuis moeiteloos opsommen: ‘Hij heeft het componeren in zijn vingers, hij is een ongelooflijk goede pianist met een enorm talent voor vindingrijke akkoorden en harmonieën, hij beschikt over een enorme muzikale bagage die teruggrijpt op de oude jazz. De songs zijn perfect gevormd, Bacharach boetseert zijn liedjes. Het lijkt simpel, maar het is het niet. Je moet er echt wel even op zitten. Zo makkelijk als het overkomt voor de luisteraar, zo moeilijk is het voor de muzikanten. De intervallen zijn niet niks! Sommige melodielijnen zijn pittig, zijn heel knap geschreven. Ik heb gemerkt dat het hogere schoolliedjes zijn. Je moet over muzikaal talent beschikken om deze ingewikkelde composities recht te doen. Dit repertoire is echte liedkunst, het vraagt om verdieping.’ 

The Look of love, zoals de titel luidt van Trijntjes nieuwe album, is haar tweede op het jazzlabel Blue Note Records. Na Denise Jannah is Trijntje de tweede Nederlandse vocaliste die is uitverkoren om voor Blue Note albums te mogen maken. Haar debuut voor dit label, Strange Fruit, ging liefst 70.000 maal over de toonbank. Bijgestaan door jazzsextet the Houdini’s en Amsterdam Sinfonietta dook Trijntje in het songbook van Billie Holiday en George Gershwin. Dankzij haar onverwachte succes heeft zij de kans gekregen om een tweede songbook op Blue Note uit te brengen. Als Strange Fruit ter sprake komt, moet Trijntje lachen.‘Het waren liveopnames, die we gewoon voor onszelf hadden laten maken als herinnering aan dit samenwerkingsproject.Toen we na afloop van de tournee de band afspeelden, vonden we het allemaal geweldig. Ik heb enorm moeten aandringen om het te mogen uitbrengen. Bij mijn platenmaatschappij wilden ze liever niet dat ik jazz deed. Uiteindelijk zeiden ze: oké, doe het maar, dan ben je er hopelijk snel van genezen. Er werd niet geloofd dat het zou aanslaan. Het is anders gelopen, Strange Fruit deed het vele malen beter dan mijn popalbum.’ 

Ook The look of love wordt een succes, dat staat wel vast.Verfijnde arrangementen, veertien liedjes met, zoals Trijntje het omschrijft, ‘een kop en een staart’, pakkende melodieën en natuurlijk de gloedvolle, warme stem van Oosterhuis. Bacharach is te horen op This house is empty now en Waiting for Charlie to come home.‘Voor die laatste song heeft Bacharach het intro herschreven, zodat het een unieke versie is. 

Hij had dit liedje, een van zijn minder bekende nummers, speciaal voor mij uitgekozen,’ vertelt een trotse Oosterhuis.‘Heel bijzonder, dit had ik nooit verwacht. Het maakt het project nog specialer, nog unieker.’ Hoewel Oosterhuis diep onder de indruk was van Bacharach, vond zij de sfeer in de studio ontspannen.‘We gingen op voet van gelijkwaardigheid met elkaar om en ik had het idee dat hij blij is met vocalisten die zijn songs vertolken op een wijze die hij graag hoort. Het repertoire ligt mij goed, ik hoef me niet in vreemde bochten te wringen om te klinken zoals hij het wil. Het was een prettige situatie.’ Sterker nog,Trijntje Oosterhuis vond het een verademing om dit album te maken. ‘De mensen met wie ik werkte, kenden mij niet. Zij waren objectief, gaven eerlijk hun mening. En ja, je staat opeens in de studio met de opnametechnicus Al Schmitt, die eerder met Frank Sinatra, Ray Charles en Barbra Streisand heeft gewerkt. Hij was ontroerd, dat soort gevoelens kun je niet acteren. Dat deed me erg veel.’ Zet dat aan om de grote oversteek te maken? ‘Het lijkt me wel iets om opnieuw ontdekt te worden, en zingen vind ik, waar ook ter wereld, het allerleukste.’

REDACTIE
Trijntje Oosterhuis staat er nog altijd van te kijken. Samen met songschrijver Burt Bacharach nam de Amsterdamse zangeres vorig jaar een nieuw album op voor het beroemde jazzlabel Blue Note. Op ‘The Look Of Love’ staan 14 bewerkte liedjes van deze Amerikaanse legende. Het werd één van haar grootste successen tot nu toe.

door Jean-Paul Heck

‘Ik denk dat ik mij heel goed kan onderscheiden met het repertoire uit het ‘American Songbook’. De liedjes van vakmensen zoals George Gershwin en Burt Bacharach lijken voor mij gemaakt.’, aldus Trijntje. Dat bleek al op de succesvolle voorganger ‘Strange Fruit’ en datvblijkt nu ook op ‘The Look Of Love’. Het is een album met werkelijk internationale allure geworden. Trijntje is dan ook apetrots op het resultaat. ‘Ik wilde het alleen met de beste paarden van stal maken. Wie zit er immers te wachten op de zoveelste artiest die Bacharachliedjes interpreteert? Ik heb de lat daarom bewust heel hoog gelegd en mensen binnengehaald die Bacharach ook zou hebben gekozen voor een soortgelijk album. Als ik mijn zin niet had gekregen, was dit album ook nooit gemaakt. Ik ga immers niet mijn naam te grabbel gooien, want daarvoor ben ik te serieus met mijn vak bezig.’

Om de monsterklus te klaren, haalde ze eerst dirigent Vince Mendoza aan boord. De man die in het verleden ondermeer verantwoordelijk was voor de arrangementen van de big band-plaat ‘Swing When You’re Winning’ van Robbie Williams en andere artiesten zoals Joni Mitchell, Al Jarreau en Björk, hapte meteen toe. ‘Vince is sinds een jaar chefdirigent van het Nederlandse Metropole Orkest en dat maakt hem erg benaderbaar. Die man is echt uniek en ondanks een krap tijdschema wilde hij het absoluut doen. Na zijn jawoord kon ik verder.’

Mendoza benaderde daarna zijn vermaarde collega Patrick Williams en dat was volgens Trijntje een schot in de roos. ‘Williams heeft in het verleden veel met Bacharach gewerkt en deed ondermeer de arrangementen voor de albums van Dionne Warwick.’ De naam is gevallen. Niemand anders dan de tante van Whitney Houston was in staat om de liefdesliedjes van de wondercomponist Bacharach net dat vleugje dromerigheid en zeggingskracht mee te geven. Als Warwick liedjes van Bacharach en tekstschrijver Hal David deed, floten de vogeltjes. Wie kent niet haar bewerking van ‘That’s What Friends Are For’ of ‘Do You Know The Way To San José’?

Trijntje gaat verder: ‘Zowel Patrick als Burt Bacharach hebben naar mijn live-dvd ‘A Thousand Days’ gekeken en wat ze daar hoorden en zagen vonden ze indrukwekkend. Burt was meteen verkocht. Daarna ben ik naar Los Angeles gegaan en daar stelde hij aan mij voor om het hele oude liedje ‘Waiting For Charlie (To Come Home)’ van Etta James te zingen. Ik vond dat raar, maar hij wilde iets oorspronkelijks horen. Hij was meteen verkocht.’

Trijntje is nog steeds laaiend enthousiast over de ontmoeting met haar held. ‘De man is vreselijk perfectionistisch en die liedjes zitten zo in zijn systeem. Zijn vaste pianist omschreef het als volgt: ‘Burt wil zijn muziek laten klinken alsof je in een Ferrari zit die met slechts 60 kilometer per uur over de snelweg glijdt.’ Het is alsof je van de lekkerste sushi maar één stukje pakt. Overdaad is een vies woord, want het liedje doet gewoon het werk. Mijn taak was om de songs van A tot Z zo mooi mogelijk te zingen.’ Volgens de zangeres is het aan technicus Al Schmitt te danken dat  ‘The Look Of Love’ een sound van internationale allure heeft. De veteraan die al dertien Grammy’s won en met ondermeer Madonna, Toto, Frank Sinatra, Ray Charles en Steely Dan werkte, werd voor een lieve duit binnenboord gehaald. ‘Hij is naar Nederland gekomen om bij de opnames in Hilversum te zijn. Schmitt is een echte professional die mij niet bij voorbaat het voordeel van de twijfel gaf. Tijdens de opnames zat hij met tranen in zijn ogen naar mij te luisteren. Die man is geraakt door de grootsten der aarde en dat maakt zo’n moment wel heel magisch.’

Ook de verstandhouding tussen Trijntje en Bacharach was bijzonder. ‘Burt is dankbaar naar artiesten toe die zijn liedjes mooi zingen. Dat liet hij heel duidelijk blijken.’ Bacharach vertelde haar dat hij erg gelukkig met het resultaat is. Dat geldt ook voor Trijntje. ‘Het Metropole Orkest heeft het fantastisch gedaan. Vince Mendoza zei tegen mij dat hij het orkest nog nooit zo goed heeft horen spelen. Kijk, zo’n plaat maken kost een hoop geld, maar dan heb je ook wat. We hebben alle songs in vier dagen opgenomen en in totaal stond alles, inclusief de mix, er binnen tien dagen op. Dat maakte het allemaal zo spannend.’

Trijntje had tijdens de opnames maar één doel: de liedjes moesten loskomen van de bekende versies. ‘Natuurlijk is de versie die Aretha Franklin van ‘I Say A Little Prayer’ deed de allerbeste, maar dat maakt mij niet uit. Het belangrijkste is dat de mensen het herkennen als een cd van Trijntje Oosterhuis. Ik weet wel dat ik kan zingen en als mijn persoonlijkheid samenvalt met mijn artistieke ontwikkeling, klinkt het ook eerlijk. Ik probeer te doen wat ik ben en die verdieping is erg uitdagend. Ik heb geleerd dat je hitsucces niet kan afdwingen en het minst krampachtige bleek het meest succesvolle te zijn. Ik heb mijn rug recht gehouden en soms ook vreselijk doorgedraafd, maar het had toch succes. Dat is bemoedigend voor de toekomst.’

 

  • cover
Terug naar het overzicht