Terug naar het overzicht
cover
Dvorák, Antonín Symfonie nr. 7, Suite in A ‘American’
€ 23,99 Bestellen
Toevoegen aan winkelmandje Bestellen

Dvorák, Antonín

Symfonie nr. 7, Suite in A ‘American’

0723385300106

Componist Dvorák, Antonín
Titel Symfonie nr. 7, Suite in A ‘American’
Artiest Budapest Festival Orchestra
Dirigent Fischer, Iván
Artikel nr. 5300106116252
EAN Code 0723385300106
Aantal CD's 1
Label HARMONIA A - F CHANNEL CLASSIC
Releasedatum 2018-01-01
# Titel & Artiest Tijd
1 Symphony No. 7 in D Minor, Op. 70 — BUDAPEST FESTIVAL ORCHESTRA & IVAN 011:24
2 Symphony No. 7 in D Minor, Op. 70 — BUDAPEST FESTIVAL ORCHESTRA & IVAN 010:11
3 Symphony No. 7 in D Minor, Op. 70 — BUDAPEST FESTIVAL ORCHESTRA & IVAN 007:46
4 Symphony No. 7 in D Minor, Op. 70 — BUDAPEST FESTIVAL ORCHESTRA & IVAN 009:38
5 Suite in A Minor, Op. 98b, B 190 - 'American' — BUDAPEST FESTIVAL ORCHESTRA & IVAN 004:17
6 Suite in A Minor, Op. 98b, B 190 - 'American' — BUDAPEST FESTIVAL ORCHESTRA & IVAN 004:10
7 Suite in A Minor, Op. 98b, B 190 - 'American' — BUDAPEST FESTIVAL ORCHESTRA & IVAN 004:50
8 Suite in A Minor, Op. 98b, B 190 - 'American' — BUDAPEST FESTIVAL ORCHESTRA & IVAN 004:00
9 Suite in A Minor, Op. 98b, B 190 - 'American' — BUDAPEST FESTIVAL ORCHESTRA & IVAN 002:29

Hij staat geregeld voor de Berliner, de Wiener, de New York Philharmonic, het Koninklijk Concertgebouworkest. Maar echt thuis is hij bij zijn eigen Budapest Festival Orchestra. Met dit door hemzelf opgerichte ensemble begon hij al jaren geleden aan een reeks opnamen van de grote symfonieën van Antonín Dvorák. Bij Channel Classics verschijnen nu diens Zevende, Achtste en Negende symfonie in uitvoeringen die alle voorgaande naar de kroon steken.

door Paul Janssen

Het zal ergens in de jaren negentig geweest zijn. Weer kwam er een cd uit met Dvoráks Negende symfonie. Ietwat verveeld zette ik de cd op. Als er één symfonie van Dvorák is die kapot gespeeld wordt dan is het wel de Negende. Vooral het Largo is dramatisch misbruikt. De hymne die de Amerikanen ervan maakten is bij lange na niet het slechtste voorbeeld. Mijn reserve verdween ter plekke. Opeens klonk Dvorák naar volksmuziek, stond elke noot op zijn plaats en hadden alle stemmen werkelijk een functie. Opeens had ik bij het Largo echte tranen in mijn ogen. En ik was niet de enige.
De cd was van de toen nog vrijwel onbekende Iván Fischer met zijn eigen Budapest Festival Orchestra en verscheen bij Philips. En er zouden er meer volgen, veel meer. Ondertussen vond Fischer ook onderdak bij Channel Classics en ontmoette daar enthousiasme voor perfectie, sacd en wat al niet. De ooit bij Philips geplande Zevende symfonie van Dvorák is er nooit gekomen.
Inmiddels behoren Fischer en zijn orkest al enige tijd tot de paradepaardjes van Channel Classics. En op dat label verschijnt nu eindelijk Dvoráks Zevende. En dat niet alleen. De cdmaatschappij kreeg het voor elkaar om de oude Philipsopnamen van de Achtste en Negende symfonie over te nemen en opnieuw uit te brengen. Zo liggen opeens de laatste drie symfonieën van Dvorák, toch zijn meest bekende en geliefde, in modelopnamen bij elkaar.
IvánFischer is overigens nog altijd een veel te onbekend dirigent. Natuurlijk staat hij geregeld voor het Koninklijk Concertgebouworkest en de Berliner Philharmoniker, maar hij wordt nog niet genoemd in het rijtje dirigenten dat orkesten en liefhebbers de weg wijst, de grote namen die internationaal de mythe van de maestro in stand houden.
Misschien is Fischer daar ook de man niet naar. Hij is niet van glitter en glamour, van pers en publiciteit, al kan hij geweldig vertellen over de muziek en het hoe en waarom van zijn aanpak. Fischer heeft eigenlijk maar één doel: het werk van de componisten die hij in zijn hart heeft gesloten zo getrouw en overtuigend mogelijk onder de mensen brengen. Dat de belangrijkste componisten van zijn aandacht, Mahler, Brahms, Dvorák, allen iets te maken hebben met de grond waar Fischer zelf is geboren en getogen, betekent in dit geval een heel groot voordeel. Fischer weet Mahler, Dvorák, Brahms en ook Bartók te laten klinken als componisten die de muziek van hun bakermat schreven, als musici die het leven zelf verklankten, die de ziel van het volk een melodie gaven. En zelfs als dat volk even een ander volk is dan het eigen, zoals in Dvoráks Negende symfonie, weet Fischer het zo vanzelfsprekend te laten klinken dat het opeens volstrekt logisch is dat de Amerikanen een heuse hymne maakten van het hoofdthema van het Largo. Als Fischer het met zijn Budapest Festival Orkest uitvoert, is het alsof de melodie altijd al een hymne was en Dvorák het even leende.
Het is de kracht van een dirigent die louter gelooft in de muziek, in de klinkende noten. En het is de kracht van een orkest dat bereid is zo’n dirigent op zijn reis te volgen. Want het is uiteindelijk de samenwerking die garant staat voor zulke adembenemende resultaten. Fischer weet dat. Vandaar dat hij bescheiden blijft. En vandaar dat hij nog steeds niet beschouwd wordt als de grote dirigent die hij op grond van de klinkende resultaten zou moeten zijn.

  • cover
  • cover
Terug naar het overzicht