Various

Spheres

0028947905714

Componist Various
Titel Spheres
Artiest Hope, Daniel \ Ammon, Jacques \ Leden van de Rund
Dirigent Halsey, Simon
Artikel nr. 479057100289
EAN Code 0028947905714
Aantal CD's 1
Label DEUTSCHE GRAMMOPHON
Releasedatum 2013-02-08
# Titel & Artiest Tijd
1 Imitazione delle Campane (arranged by Christian Badzura) — HOPE,DANIEL 002:24
2 Andante (I giorni) — HOPE,DANIEL 005:37
3 Echorus — HOPE,DANIEL 005:51
4 Arranged by John Rutter — HOPE,DANIEL 004:15
5 15. Adagio sognando (24 Preludes for Violin and Piano, Op.46) — HOPE,DANIEL 001:37
6 Fratres for violin, string orchestra and percussion — HOPE,DANIEL 011:39
7 Eliza Aria (Version for Violin and Piano) — HOPE,DANIEL 003:08
8 Musica universalis — HOPE,DANIEL 002:33
9 Spheres — HOPE,DANIEL 003:52
10 Berlin By Overnight — HOPE,DANIEL 001:34
11 Biafra — HOPE,DANIEL 002:10
12 Lento — HOPE,DANIEL 003:34
13 Passaggio — HOPE,DANIEL 004:35
14 8. Andante (24 Preludes for Violin and Piano, Op.46) — HOPE,DANIEL 003:14
15 Benedictus (Reduced Version for Violin, String Orchestra, Choir, Piano And Timpani) — HOPE,DANIEL 005:46
16 Prelude (Arranged by Olivier Fourés) — HOPE,DANIEL 002:59
17 Trysting Fields (Drowning by Numbers) — HOPE,DANIEL 005:16
18 Nachspiel (Episode 2) — HOPE,DANIEL 003:48

Aangenaam Klassiek
“Ik ben al heel lang gefascineerd door de oneindigheid van het universum. Als je dat combineert met de muziek der sferen van de oude Grieken - muziek als kunstvorm, die de verhoudingen in het heelal weerspiegelt - is het idee om naar een hedendaags soort muziek der sferen te zoeken al snel geboren.” Dat zei violist Daniel Hope over zijn jongste cd-project ‘Spheres’. De jongste violist ooit van het Beaux Arts Trio heeft er een fascinerende klankreis van gemaakt. Laat u verrassen.

CD Bespreking
Het is conservatievere muziekliefhebbers een doorn in het oog: Johann Sebastian Bach en Arvo Pärt tussen Ludovico Einaudi en Michael Nyman. Muziek van grote toonkunstenaars naast filmmuziek en minimal-huppeltjes. Violist Daniel Hope trekt zich er niets van aan. Op zijn nieuwste cd Spheres klinkt na Pärts Fratres een weinig originele aria met de voor het filmmuziekgenre kenmerkende gebroken akkoorden in de pianopartij. Het drie minuten durende stukje zonder al te veel ontwikkeling is gebruikt voor meerdere reclames. Verkwanselt de laatste violist van het Beaux Arts Trio nou zijn talent of niet? Ja en nee. Ja, want hij kan betere muziek spelen. Nee, want hij musiceert met volle overtuiging. In zijn spel maakt hij geen onderscheid tussen de grote namen uit de canon en de mindere goden. De in Zuid-Afrika geboren Hope soleerde recent in de door Max Richter ‘hergecomponeerde’ Vier jaargetijden, en ook de oude muziek op Spheres (Westhoff, Bach) is in nieuwe arrangementen te horen. Dat zorgt ervoor dat het album minder stijlinconsistent is dan het op het eerste gezicht lijkt. De stukken met koor (Jenkins, Fauré’s Cantique de Jean Racine) vallen nog steeds wat uit de toon.

Merlijn Kerkhof (2-2013)


Daniel Hope, voormalig wonderkind en protegé van Yehudi Menuhin, doet weer van zich spreken. De Engelse violist, tot de opheefing in 2008 het jongste lid ooit van het legendarische Beaux Arts Trio, lijkt met zijn nieuwste solo-cd's de warme weg van de hedendaagse easy-listening-muziek op te gaan. Hope verklaart zich nader.

De Engelse violist Daniel Hope heeft zich weer nadrukkelijk op de cd-markt gemeld. En hoe. Na The Romantic Violinist met onder andere het Vioolconcert van Bruch uit 2011 verschenen nu kort na elkaar twee cd’s die in eerste instantie niet geheel des Hopes lijken. Op Recomposed by Max Richter, Vivaldi – The Four Seasons gaat de Engelse componist Richter aan de haal met de bekende noten van Vivaldi en maakt hij er een sophisticated soort loungemuziek van. Op de meest recente cd, Spheres, duikt Hope met werk van onder anderen Glass, Einaudi, Pärt en de zeventiende-eeuwse vioolvirtuoos Johann Paul von Westhoff in de muziek der sferen. ‘Is there anything out there?’ is de centrale vraag, en het klinkende antwoord is naar eigen zeggen van de violist de realisatie van een jarenlange droom. “Ik ben al heel lang gefascineerd door het universum, door de oneindigheid ervan. Als je dat combineert met de muziek der sferen waar de oude Grieken het al over hadden – muziek als kunstvorm die de verhoudingen in het heelal weerspiegelt – is het idee om naar een hedendaags soort muziek der sferen te zoeken al snel geboren.”

Hope vroeg een aantal componisten om nieuw werk en combineerde de resultaten met bijpassende stukken van onder anderen Westhoff, Fauré en Bach. “Elke cd is een reis”, zegt Hope over de inhoud van Spheres. “Een aparte kunstervaring. Dus het verhaal moet kloppen. Westhoff zet met zijn Imitazione delle campane de toon. Het werk laat meteen horen hoe vooruitstrevend hij was als componist. Het is, net als de Prelude in e van Bach, bijna minimal music.” Daarom is deze cd ook geen afwijking van wat hij eerder gedaan heeft, vindt Hope. “Hij ligt in de lijn van East meets West, de cd uit 2004 met werk van componisten als Manuel de Falla en Ravi Shankar. Alleen is dit weer een andere kant van mij. ‘Waar gaan we in de eenentwintigste eeuw heen met de muziek?’ is ook een achterliggende vraag. En dan merk je dat melodie weer heel belangrijk is, net als de repeterende patronen waar Steve Reich vijftig jaar geleden al mee kwam. Logisch, muziek moet mensen verbinden.”

Hope staat daarbij open voor alle muziek. “Dat heb ik wel van Yehudi Menuhin geleerd”, zegt hij over de man die sinds Hopes elfde jaar tot de dood van de grote violist zijn mentor was. “Hij was altijd bereid zijn oren te openen. Hij werkte met Ravi Shankar, met Stéphane Grappelli. Hij leerde me niet alleen het wereldrepertoire spelen, maar bracht me ook de waarde van nieuwsgierigheid bij.”

En nee, Hope gaat echt niet zomaar een andere kant op, hij verkent alleen graag het hele spectrum. “Alles wat ik doe, heeft te maken met muziek. Ik laat graag mijn fantasie de vrije loop en schrijf daarom ook scripts en boeken, produceer cd’s en meer. Maar mijn dag begint altijd met mijn prachtige viool en het grote repertoire. Al het andere is uiteindelijk niet meer dan een belangrijke uitlaatklep. Een soort therapie.”

Paul Janssen (2-2013)

  • cover
  • cover
Terug naar het overzicht