Terug naar het overzicht
cover
Schubert, Franz Schwanengesang
€ 22,99 Bestellen
Toevoegen aan winkelmandje Bestellen

Schubert, Franz

Schwanengesang

8711801102917

Componist Schubert, Franz
Titel Schwanengesang
Artiest Oliemans, Thomas \ Martineau, Malcolm
Artikel nr. 0001420KTC
EAN Code 8711801102917
Aantal CD's 1
Label ETCETERA
Releasedatum 2010-07-30
# Titel & Artiest Tijd
1 Nr. 1 Liebesbotschaft — OLIEMANS, THOMAS/MALCOLM MARTINEAU 003:11
2 Nr. 2 Kriegers Ahnung — OLIEMANS, THOMAS/MALCOLM MARTINEAU 004:55
3 Nr. 3 Frühlingssehnsucht — OLIEMANS, THOMAS/MALCOLM MARTINEAU 003:37
4 Nr. 4 Ständchen — OLIEMANS, THOMAS/MALCOLM MARTINEAU 003:44
5 Nr. 5 Aufenthalt — OLIEMANS, THOMAS/MALCOLM MARTINEAU 003:04
6 Nr. 6 In der Ferne — OLIEMANS, THOMAS/MALCOLM MARTINEAU 006:24
7 Nr. 7 Abschied — OLIEMANS, THOMAS/MALCOLM MARTINEAU 004:33
8 Im Walde (Ich wandre über Berg und Tal) op. 93 Nr. 1 D 834 — OLIEMANS, THOMAS/MALCOLM MARTINEAU 006:33
9 Im Frühling (Still sitz ich an des Hügels Hang) D 882 — OLIEMANS, THOMAS/MALCOLM MARTINEAU 004:44
10 Über Wildemann (Die Winde sausen am Tannenhang) D 884 — OLIEMANS, THOMAS/MALCOLM MARTINEAU 001:53
11 Auf der Bruck (Frisch trabe sonder Ruh und Rast) D 853 — OLIEMANS, THOMAS/MALCOLM MARTINEAU 003:24
12 Nr. 1 Der Atlas — OLIEMANS, THOMAS/MALCOLM MARTINEAU 002:02
13 Nr. 2 Ihr Bild — OLIEMANS, THOMAS/MALCOLM MARTINEAU 003:08
14 Nr. 3 Das Fischermädchen — OLIEMANS, THOMAS/MALCOLM MARTINEAU 002:30
15 Nr. 4 Die Stadt — OLIEMANS, THOMAS/MALCOLM MARTINEAU 002:46
16 Nr. 5 Am Meer — OLIEMANS, THOMAS/MALCOLM MARTINEAU 004:06
17 Nr. 6 Der Doppelgänger — OLIEMANS, THOMAS/MALCOLM MARTINEAU 004:14
18 Nr. 1 Die Taubenpost — OLIEMANS, THOMAS/MALCOLM MARTINEAU 004:07

'Meesterwerken moet je blijven opnemen'

Na een cd vol Franse liederen heeft Thomas Oliemans zich nu vol overgave gestort op Schuberts Schwanengesang. Malcolm Martineau begeleidt hem aan de vleugel. Oliemans maakt cd’s vanuit een innerlijke drang. ‘Met een compositie wil ik eerst een persoonlijke band opbouwen’, vertelt hij. ‘Dan pas kan ik de eventuele noodzaak voelen er een opname aan te wijden.'

Door Thiemo Wind

De liederen van Schubert die samen zijn Schwanengesang vormen, zijn al in talloze uitvoeringen beschikbaar. Toch heeft dat Thomas Oliemans (1977) er niet van weerhouden zijn eigen opname te maken. ‘Het zou raar zijn om het níét te doen’, zegt de jonge Nederlandse bariton. ‘Juist uit liefde voor al die mooie stukken ben ik gaan zingen. Het is een rare paradox dat veel mensen in onze business vervolgens willen dat je met die liefde ophoudt, om iets te gaan doen wat verkoopt. De basis moet toch liggen bij de behoefte je muzikale verhaal te vertellen? Repertoire opnemen omdat er nog geen cd van bestaat, is lang niet altijd een goede reden. Vaak is het terecht dat iets er niet is. De mensen trappen er niet in als het musiceren niet uit een innerlijke noodzaak voortkomt.’
‘Meesterwerken moet je blijven opnemen’, vindt Oliemans dan ook uit volle overtuiging. ‘Niet om het mooier, beter of diepgravender te krijgen dan Dieskau, Hotter of Prey. Ik wil die liederen zingen omdat ze gezongen moeten worden. En ik zing ze zoals ik ze zing. Iedereen doet het anders. Dat is de legitimatie. Een compositie moet niet vastzitten aan één uitvoerder. ‘Heb je even voor mij’ kun je je niet voorstellen zonder Frans Bauer. Als de link tussen repertoire en uitvoerder zo sterk is, één op één, dan is dat een enorme beperking. Ga nooit denken: ik doe het maar niet want het is al zo vaak gedaan. Dat zou de doodsteek voor de klassieke muziek zijn.’

‘Ik krijg nog altijd reacties van Fischer-Dieskau’
Zelf luistert Oliemans graag naar oude opnamen. ‘Die interesseren me vaak het meest, ook door de manier waarop albums vroeger werden samengesteld. Tegenwoordig hoor je er vaak een stukje marketing-overleg in meeklinken. Zo van: als we er nu nog een blokje Frans bij stoppen, dan pakken we die en die markt ook nog mee. Ik geloof daar gewoon niet in, en vind het dan ook niet leuk ernaar te luisteren.’
‘Vroeger bestond voor alles meer tijd en waren er minder middelen om muziek tot je te nemen. Muziek had daardoor een andere plaats in de maatschappij. Ik geloof stellig dat het een grotere urgentie tot gevolg had, die ik in veel oudere opnamen meen terug te horen. Ik kan me de teleurstelling nog herinneren toen ik bij het Kruidvat in één keer alle werken van een bepaalde componist kon kopen. Die opnamen heb ik veel minder intensief beluisterd. Het is onzin om meteen alles te willen hebben. Alsof je een componist dan beter zou begrijpen. Het is juist de kunst op één cd een hele wereld bloot te leggen. Die kunst dreigt verloren te gaan, of op de achtergrond te raken.’
Toen hij nog op de middelbare school zat, ging Oliemans al op de fiets naar de bibliotheek van Bilthoven om daar cd’s te lenen van Dietrich Fischer-Dieskau. ‘Een van zijn recitals in Salzburg bijvoorbeeld, met Gerald Moore aan de vleugel. Zo ongelooflijk van sfeer. Dieskau is voor mij altijd een inspiratiebron geweest. Veel Schubert-liederen ben ik gaan studeren doordat ik ze van hem hoorde.’
Destijds kon Oliemans nog niet vermoeden dat hij later meestercursussen bij de vereerde zanger zou volgen. ‘Ik vond hem in de lessen heel vrij en energiek, terwijl hij de naam heeft rigide te zijn. Hij was ook openhartig, vertelde me een keer dat hij graag zo mooi Frans had kunnen zingen als Gérard Souzay in het Duits zong. Ik stuur hem altijd mijn nieuwe opnamen en krijg ook altijd een kaartje of een belletje terug, mét commentaar. “Mooi. Maar let op het legato.” Dat soort dingen.’ De liedkunst mag dan een grote passie zijn van Oliemans, graag ontwikkelt hij zich zo veelzijdig mogelijk. Afgelopen voorjaar zong hij bij Frans Brüggen de Christuspartij in de Johannes-Passion van Bach. Dit jaar wordt zijn agenda door opera beheerst. Hij telt even en komt op vijf verschillende producties, elk goed voor gemiddeld acht weken. ‘Dan heb je een zwaar jaar, zeker als alles nieuw is.’
Als we Oliemans spreken op een terrasje in Amsterdam, is hij net terug van het zomerfestival in Aix-en-Provence, waar hij Hercules heeft gezongen in Alceste van Gluck. Véronique Gens vertolkte de titelrol. ‘Dat was echt weergaloos’, zegt de zanger vol bewondering. ‘Aix is natuurlijk geen vervelende plek om anderhalve maand te verblijven. De voorstellingen vonden plaats in de openlucht, op de binnenplaats van het bisschoppelijk paleis. Onder de maan en de sterren, en toch omsloten, zonder verwaaiende akoestiek.’
‘De avonden begonnen om tien uur en Hercules maakt zijn entree pas in de derde akte, om alle problemen op te lossen. Het betekende dat mijn eerste opkomst om tien voor half één ’s nachts was. Dat gaf wel een raar gevoel. Ik zat ’s ochtends vroeg al met mijn zoontje in het zwembad. Dan moet je de hele dag nog door. Om elf uur ’s avonds, als iedereen op bed ligt, gaat vader zijn nachtdienst draaien. Ik had de neiging om op mijn website alle voorstellingsdata een dag later te zetten.’
Intussen heeft hij bij de Scottish National Opera zijn eerste Figaro gezongen. Zo reist Oliemans vrijwel constant over de wereld. Om het bestaan nog wat overzichtelijker te maken, is zijn partner Ariane Matiakh, een Française en dirigente bovendien. ‘Voordat we naar Aix gingen, dirigeerde zij La sonnambula in Graz. Toen ben ik twee weken daar geweest. Zo proberen we het steeds een beetje door elkaar te vlechten en aan elkaar te plakken. Verder verdelen we onze tijd over Amsterdam en Parijs, met veel Parijs. Ja, mijn leven is wel onderweg.’ Het klinkt als een understatement.

  • cover
  • cover
Terug naar het overzicht