Terug naar het overzicht
cover
Ravel \ Messiaen \ Dutilleux Poèmes
€ 17,99 Bestellen
Toevoegen aan winkelmandje Bestellen

Ravel \ Messiaen \ Dutilleux

Poèmes

0028947835004

Componist Ravel \ Messiaen \ Dutilleux
Titel Poèmes
Artiest Fleming. Renée \ Orchestre Philharmonique de Radio France \ Gilbert, Alan \ Orchestre National de France
Dirigent Ozawa, Seiji
Artikel nr. 478350000289
EAN Code 0028947835004
Aantal CD's 1
Label DECCA
Releasedatum 2012-02-24
# Titel & Artiest Tijd
1 1. Asie — FLEMING,RENEE 011:02
2 2. La flûte enchantée — FLEMING,RENEE 003:32
3 3. L'indifférent — FLEMING,RENEE 004:14
4 1. Action de grâces (Original Version) — FLEMING,RENEE 005:57
5 2. Paysage (Original Version) — FLEMING,RENEE 002:00
6 3. La maison (Original Version) — FLEMING,RENEE 001:55
7 4. Epouvante (Original Version) — FLEMING,RENEE 002:55
8 5. L'Epouse (Original Version) — FLEMING,RENEE 003:00
9 6. Ta voix (Original Version) — FLEMING,RENEE 003:15
10 7. Les deux guerriers (Original Version) — FLEMING,RENEE 001:40
11 8. Le collier (Original Version) — FLEMING,RENEE 004:25
12 9. Prière exaucée (Original Version) — FLEMING,RENEE 003:10
13 Il n'y avait que des troncs dechirés... (Deux Sonnets de Jean Cassou) — FLEMING,RENEE 002:19
14 J'ai revé que je vous portais entre mes bras... (Deux Sonnets de Jean Cassou) — FLEMING,RENEE 005:31
15 Le temps l'horloge (Le temps l'horloge) — FLEMING,RENEE 001:43
16 Le masque (Le temps l'horloge) — FLEMING,RENEE 004:25
17 3. Le dernier poème (Le temps l'horloge) — FLEMING,RENEE 002:06
18 Interlude (Le temps l'horloge) — FLEMING,RENEE 001:20
19 Envirez-vous (Le temps l'horloge) — FLEMING,RENEE 004:43

Late erkenning voor Dutilleux

Op het moment dat de radiozender France Musique het overlijden bekend maakte van Henri Dutilleux, eind mei, was ik toevallig in Zuid-Frankrijk. Een dag later las ik in de grootste lokale krant, Nice-Martin, de eerste necrologie over de oudste componist van Frankrijk. Met zijn 97 jaar bijna net zo oud geworden als zijn Amerikaanse collega Elliott Carter. Die tot op nog veel hogere leeftijd doorwerkte en zelfs na zijn honderdste nog nieuw werk afleverde.

Carter werd door iedereen als de nestor onder de Amerikaanse componisten gezien. Bij Dutilleux ligt het anders. Hij was geen veelschrijver en bleef lange tijd een beetje in de schaduw van prominente tijdgenoten als Olivier Messiaen en Pierre Boulez. Zeker als het om zijn internationale reputatie ging. Maar daar stond tegenover dat de pedagoog Dutilleux lange tijd een belangrijke functie bekleedde bij de muziekafdeling van de Franse omroep. Niet altijd tot ieders genoegen. Met name Boulez had het niet zo op de gematigde modernist. Dat stukje in de Nice-Matin was een prachtig voorbeeld van ‘regionale’ journalistiek. Over Dutilleux’ internationale reputatie kregen we bijna niets te lezen. Wel dat zijn composities met regelmaat werden uitgevoerd door de orkesten van Nice, Cannes en Monaco! Dat hij in 1940, toen hij de Prix de Rome kreeg (de meest begerenswaardige prijs voor jonge componisten in La France), hij die studiebeurs vanwege de oorlog niet in Rome maar in Nice moest consumeren. Waar deze stad later het conservatorium aan te danken heeft gehad. En wat uiteindelijk leidde tot zijn benoeming als ereburger van Nice – wist ik niet. In 2007 kreeg Dutilleux tijdens de Midem de Cannes, de grote muziek- en mediabeurs, een speciale oeuvreprijs. Hij was toen al 93. Tekenend voor de al met al vrij late doorbraak van de in Angers geboren en in Parijs gestorven componist. In wezen zegt dirigent Esa-Pekka Salonen hetzelfde met het citaat dat in het boekje bij de cd met de wereldpremière van de liederencyclus Correspondances (2003) is terug te vinden: “Everything Dutilleux has written in the last decades belongs to the category of masterpieces”.

Met andere woorden: hoort veel van wat Dutilleux daarvóór schreef niet tot de categorie meesterwerken? Zoals zijn eerste pianosonate uit 1948, geschreven voor zijn vrouw, de pianiste Geneviève Joy? De beide symfonieën? Of de twee concerten die hij componeerde voor cellist Mstislav Rostropovitsj en violist Isaac Stern (een derde concert, bedoeld voor Arthur Rubinstein, kwam er niet)? Discussies over het blijvende belang en de artistieke waarde van Dutilleux’ oeuvre zijn voorlopig niet van de baan, lijkt me.

Maar Salonen heeft gelijk als hij het heeft over de recente vocale composities die bij Decca en Deutsche Grammophon zijn verschenen. Al hou ik bij Correspondances (gebaseerd op fragmenten uit brieven van Rilke, Solzjenitsyn, Mukherjee en Van Gogh) en ook bij de andere liederencyclus Le temps l’horloge mijn twijfels over de expressieve kracht van de tegenwoordige alom gerespecteerde Dutilleux. Het wordt interessant om te zien of en hoe hij overeind blijft in het seizoen 2013/14 van de ZaterdagMatinee. Waar hij dan centraal staat. Als eerste kennismaking met het werk en de stijl van Henri Dutilleux fungeren beide cd’s als uitstekende introductie. Op de Decca-cd Poèmes combineert sopraan Renée Fleming Dutilleux met Ravel en Messiaen (waarbij Ravels Shéhérazade als grote winnaar uit de bus komt). Deutsche Grammophon presenteert een mooie bloemlezing uit het oeuvre van Dutilleux. Behalve de plaatpremière van Correspondances, ook het celloconcert voor Rostropovitsj (dit keer met de Fin Anssi Karttunen als solist) plus de ‘vijf episodes voor orkest’ – The Shadows of Time (een hommage aan Anne Frank) – waarmee Dutilleux iedereen in 1997 verraste.

Hans Heg (4-2013)

  • cover
  • cover
Terug naar het overzicht