Terug naar het overzicht
cover
Granados \ Montsalvatge \ Turina \ Villa-Lobos Melancolía
€ 17,99 Bestellen
Toevoegen aan winkelmandje Bestellen

Granados \ Montsalvatge \ Turina \ Villa-Lobos

Melancolía

0028947794479

Componist Granados \ Montsalvatge \ Turina \ Villa-Lobos
Titel Melancolía
Artiest Petibon, Patricia \ Orquesta Nacional de Espana \ Pons, Josep
Artikel nr. 477944700289
EAN Code 0028947794479
Aantal CD's 1
Label DEUTSCHE GRAMMOPHON
Releasedatum 2011-10-28
# Titel & Artiest Tijd
1 2. Ay majo de mi vida (1. La maja dolorosa) — PETIBON,PATRICIA 002:36
2 Canción de cuna para dormir a un negrito (Original Version) — PETIBON,PATRICIA 003:07
3 Canto negro (Original Version) — PETIBON,PATRICIA 001:15
4 8. El vito (II) — PETIBON,PATRICIA 005:01
5 Aria Cantilena (Original Version) — PETIBON,PATRICIA 005:37
6 3. Cantares (Original Version) — PETIBON,PATRICIA 002:12
7 Nº 2 Tiempo de zapateado "La tarántula e un bicho" (Original Version) — PETIBON,PATRICIA 001:47
8 2. Adiós Granada (Emigrantes) — PETIBON,PATRICIA 004:02
9 Vivan los que rien! (Original Version) — PETIBON,PATRICIA 004:54
10 No. 5 Peterna (La Marchanera) — PETIBON,PATRICIA 002:56
11 7. El mirar de la maja (orchestrated by Rafael Ferrer) — PETIBON,PATRICIA 002:51
12 No.2 Cancíon de Marinela (La cancíon del olvido) — PETIBON,PATRICIA 002:16
13 adapted by Wieland Reissmann — PETIBON,PATRICIA 003:42
14 1. A la mar (Melodias de la Melancholia, Op.119b) — PETIBON,PATRICIA 004:06
15 2. Silencio mi nino (Melodias de la Melancholia, Op.119b) — PETIBON,PATRICIA 004:11
16 3. Hay quien dice (Melodias de la Melancholia, Op.119b) — PETIBON,PATRICIA 003:19
17 4. Solo (Melodias de la Melancholia, Op.119b) — PETIBON,PATRICIA 003:35

Castagnetten en handgeklap mochten niet ontbreken, vond de Franse sopraan Patricia Petibon. Maar voor de rest benaderde ze Spaanse, Catalaanse, Andalusische en Braziliaanse muziek vooral vanuit haar hart. “Soms moet je als vertolker je instinct gebruiken.”

Van jongs af was de Franse sopraan Patricia Petibon gefascineerd door de Spaanse cultuur. Op school leerde ze de taal en raakte ze in de ban van beeldende kunstenaars als Picasso en Miró. In recitals smokkelt ze graag Spaanse liederen binnen. Na lang wikken en wegen besloot ze dat Iberische melancholie uiteindelijk de bindende factor moest zijn van haar nieuwe album bij Deutsche Grammophon, dat dan ook de titel Melancolía draagt. Het gevoel van melancholie is volgens de zangeres een reflectie van Spanje zelf. Ze noemt de cd een reis langs verschillende stijlen, waaronder ook volksmuziek. In ‘¡Vivan los que ríen!’ uit de opera La vida breve van Manuel de Falla, het middelpunt van de opname, horen we de sombere kant van melancholie, die neigt naar tragiek – het duistere aspect van de cd. De melancholische schildering van een stralende jeugd vormt de keerzijde.
De klank van castagnetten en handgeklap mocht niet ontbreken van Petibon; dat is Spanje voor haar. Ook slagwerk, klassieke en flamencogitaar, piano en ee  orkestbegeleiding waren vereisten. Maar, laat ze in haar commentaar bij deze uitgave weten, verder benadert ze de muziek vanuit haar hart en haar Franse gevoel. Ze wil de Spaanse identiteit niet nabootsen, maar die voelen zonder haar eigen wortels te verhullen.
De cd vormt een exotische mix van onder meer de Catalaanse muziek van Xavier Montsalvatge – ‘Canción de cuna’, zeer fijnzinnig vertolkt – en Braziliaanse klanken van Heitor Villa- Lobos: de bekende aria uit diens Bachianas Brasileiras. Petibon nam een coach in de arm, leerde Portugees, Catalaans en Andalusisch en stak een boel op van de verschillende culturen.
Haar operastem wilde ze niet overal inzetten. “Soms moet je je opleiding vergeten om in staat te zijn terug te gaan naar het begin en als vertolker je instinct te gebruiken.” In een filmpje, gemaakt tijdens de opname van haar nieuwe album, zien we Petibon met haar vlammend rode haar aan het werk. Aan theater geen gebrek in ‘La tarántula é un bicho mú malo’ van Gerónimo Giménez: “¡Ay madre! Yo es  y malito!”. (O moeder! Ik ben ziek!). Sensueel klinkt ze in ‘Ogundé uareré’, een Braziliaanse traditional. En in ‘El vito’, een Spaanse dans van Joaquín Nin y Castellanos, voelt ze zich als een vis in het water.
De zarzuela, die ze eerder zong met Plácido Domingo, is vertegenwoordigd met ‘Marinela, Marinela’ uit La canción del olvido van José Serrano Siméon, en met ‘Petenera’ uit La marchenera van Federico Moreno Torroba. Voor ‘Adiós Granada’ van Rafael Calleja Gómez en Tomás Barrera Saavedra inviteerde Petibon de gitarist Daniel Manzanas en percussiespeler Joël Grare. De op en top sfeervolle orkestrale begeleiding is in handen van het Orquesta Nacional de Espana onder leiding van Josep Pons.
Tot slot, voor het eerst op cd, klinken de Melodías de la melancolía van de Franse componist Nicolas Bacri op tekst van de Colombiaanse schrijver Álvaro Escobar-Molina. Het was Petibons wens te eindigen met een hedendaags werk: “Een opening naar de toekomst en een combinatie van twee culturen.”

Frederike Berntsen

  • cover
  • cover
Terug naar het overzicht