Terug naar het overzicht
cover
Pergolesi Mass in D Major and the Mottetto laudes resonemus
€ 22,99 Bestellen
Toevoegen aan winkelmandje Bestellen

Pergolesi

Mass in D Major and the Mottetto laudes resonemus

3760195734445

Componist Pergolesi
Titel Mass in D Major and the Mottetto laudes resonemus
Artiest Petersen, Marlis / Fumagalli, Marta / Coro e Orchestra Ghislieri
Dirigent Prandi, Giulio
Artikel nr. 0000444A
EAN Code 3760195734445
Aantal CD's 1
Label ARCANA
Releasedatum 2018-03-01
# Titel & Artiest Tijd
1 Kyrie — MARLIS PETERSEN - MARTA FUMAGALLI - GHISLIERI CHOI 005:40
2 Gloria in excelsis Deo — MARLIS PETERSEN - MARTA FUMAGALLI - GHISLIERI CHOI 002:37
3 Laudamus te — MARLIS PETERSEN - MARTA FUMAGALLI - GHISLIERI CHOI 003:00
4 Gratias agimus tibi — MARLIS PETERSEN - MARTA FUMAGALLI - GHISLIERI CHOI 001:18
5 Domine Deus — MARLIS PETERSEN - MARTA FUMAGALLI - GHISLIERI CHOI 004:07
6 Qui tollis peccata mundi — MARLIS PETERSEN - MARTA FUMAGALLI - GHISLIERI CHOI 006:29
7 Quoniam tu solus Sanctus — MARLIS PETERSEN - MARTA FUMAGALLI - GHISLIERI CHOI 002:54
8 Cum sancto spiritu — MARLIS PETERSEN - MARTA FUMAGALLI - GHISLIERI CHOI 003:56
9 Dignas laudes resonemus — MARLIS PETERSEN - MARTA FUMAGALLI - GHISLIERI CHOI 006:21
10 O me felicem — MARLIS PETERSEN - MARTA FUMAGALLI - GHISLIERI CHOI 000:37
11 Sto in calma summae pacis — MARLIS PETERSEN - MARTA FUMAGALLI - GHISLIERI CHOI 006:51
12 O virgo dolorosa — MARLIS PETERSEN - MARTA FUMAGALLI - GHISLIERI CHOI 000:48
13 Quot procellae, quot horrores — MARLIS PETERSEN - MARTA FUMAGALLI - GHISLIERI CHOI 004:40
14 O sacra et vera fides — MARLIS PETERSEN - MARTA FUMAGALLI - GHISLIERI CHOI 000:39
15 In ipsa laeta spero — MARLIS PETERSEN - MARTA FUMAGALLI - GHISLIERI CHOI 004:40
16 O praesidium suave — MARLIS PETERSEN - MARTA FUMAGALLI - GHISLIERI CHOI 000:47
17 Te fili contemplando — MARLIS PETERSEN - MARTA FUMAGALLI - GHISLIERI CHOI 009:09
18 Dignas laudes resonemus — MARLIS PETERSEN - MARTA FUMAGALLI - GHISLIERI CHOI 006:27

Zwoele zomerdagen en uitbundige vreugdemomenten

Giovanni Battista Pergolesi is vooral bekend van de opera buffa La serva padrona en van zijn prachtige Stabat Mater. Daarnaast werd de naam van de man die slechts 26 jaar werd veel genoemd bij werken die uiteindelijk niet van hem bleken. Nu is het een keer andersom. De Mis in D en het motet Dignas laudes resonemus voor een stevig koorapparaat en orkest zijn door het Centro Studi Pergolesi in Milaan definitief aan de arme componist toegewezen. En het zijn meteen twee niet te missen werken. In de meesterlijk dramatische uitvoering van Coro e Orchestra Ghislieri onder leiding van Giulio Prandi gaan alle registers open en klinkt de wilde woestheid van de barokke Napolitaanse opera in volle glorie. Ook het motet is een bescheiden meesterwerk dat zo uit een operatheater lijkt geplukt. Het klinkende resultaat is een waar feest dat perfect past bij zwoele zomerdagen en uitbundige vreugdemomenten. Overweldigende barokke hardrock die erom schreeuwt harder afgespeeld te worden dan normaal.

Klassieke Zaken 4-2019

COVERINTERVIEW

De vrije geesten van de Napolitaanse Barok
Het Festival Oude Muziek in Utrecht is het grootste festival ter wereld op het gebied van muziek uit de middeleeuwen, renaissance en barok. De zevenendertigste editie, die eind augustus losbarst, richt de schijnwerpers op Napels. Artist in residence is Giulio Prandi.

In de Zuid-Italiaanse stad Napels bevinden zich talloze nog onontdekte muzikale schatten, maar ook klassieke favorieten als het Stabat Mater van Pergolesi werden er gecomponeerd. Giulio Prandi, die zich met zijn Coro e Orchestra Ghislieri specialiseert in Italiaanse barokmuziek, laat ons kennismaken met onbekende muziek van onbekende componisten, maar werpt ook nieuw licht op componisten die we al lang denken te kennen.

Prandi is vaker in Utrecht te gast en ook in de ZaterdagMatinee duikt hij regelmatig op. Als een van de weinigen breekt hij een lans voor Italiaanse kerkmuziek uit de barok. Die kennen we nauwelijks, is zijn overtuiging. Prandi vertelt op gloedvolle wijze hoe het volgens hem zit: “Je zou inderdaad denken dat we uit de achttiende eeuw wel heel wat kerkmuziek kennen, maar vraag muziekliefhebbers naar titels en ze komen nauwelijks verder dan het Stabat Mater van Pergolesi en een enkel werk van Vivaldi. Vrijwel alle componisten waren in de achttiende eeuw verbonden aan kerken en de hoeveelheid muziek die ze daarvoor componeerden is zo groot dat een mensenleven te kort is om al die werken één keer te horen. Wat mij er zo in aanspreekt is de enorme vrijheid die componisten namen. Dat klinkt gek, ze moesten natuurlijk de kerkelijke autoriteiten tevredenstellen, maar ze gebruikten alle vormen en technieken die ze maar tot hun beschikking hadden. De grenzeloze vrijheid is precies wat me zo aantrekt in die muziek. De componisten konden in alle stijlen schrijven, van polyfonie tot opera. En ze gebruikten die stijlen geheel naar eigen inzicht, nauw aansluitend bij de liturgische teksten die ze toonzetten en bij de gelegenheid waarbij de muziek zou klinken. Veel mensen denken: eerst had je de polyfonie, na 1600 is het barok en dan is de polyfonie weg. Maar nee, zo zit het niet. Ook iemand als Niccolò Jommelli, befaamd om zijn opera’s, componeerde polyfonie. Dat wil ik het publiek in Utrecht graag laten horen.”

Tijdens zijn drie zorgvuldig geprogrammeerde festivalconcerten zal Giulio Prandi laten horen hoe veelzijdig dit repertoire is. Hij vertelt: “We gaan wat bezetting betreft van groot naar klein. In het eerste concert klinkt een grote mis van Pergolesi. Dit werk kennen we nu nauwelijks meer, maar het was tot in de negentiende eeuw heel geliefd, ook in Engeland. Het Gloria uit deze mis was daar net zo bekend als het Hallelujah uit de Messiah van Händel. Daartegenover zet ik dan een heel melodisch werk van Jommelli.”

“Het tweede concert is wat kleiner bezet en gewijd aan Mariamuziek. Hier klinkt een Magnificat van Fransesco Durante, de leraar van Pergolesi. Het stuk is trouwens lange tijd aan Pergolesi zelf toegeschreven. Omdat Pergolesi bij zijn dood op 26-jarige leeftijd in heel Europa al beroemd was, gingen Napolitaanse muziekuitgevers allerlei stukken die hij nooit componeerde onder zijn naam publiceren. Daarom heb je bij Pergolesi zoveel foute toeschrijvingen. Tijdens dit concert klinkt ook het Stabat Mater van Emanuele d’Astorga, een fantastisch zevenstemmig stuk. Net als het Stabat Mater van Pergolesi staat het in f-klein, maar het is totaal anders van sfeer. Het is echte polyfonie voor vier vocale en drie instrumentale partijen.”

“Het derde concert is helemaal a capella. Domenico Scarlatti kennen we van zijn revolutionaire klaviermuziek, maar als kapelmeester van de Sint-Pieter in Rome en later aan het hof in Madrid componeerde hij ook heel veel kerkmuziek in polyfone stijl. Je ziet: die polyfonie was halverwege de achttiende eeuw ondanks alle nieuwe ontwikkelingen nog steeds springlevend! Met deze drie programma’s wil ik de grote vrijheid en creativiteit van componisten aantonen. Ik hoop dat het publiek hierdoor genuanceerder gaat denken over ontwikkelingen in de muziekgeschiedenis. Die zijn lang niet zo eenduidig als de meeste muziekgeschiedenisboeken ons willen doen geloven.”

Ondertussen is er nog heel wat werk aan de winkel voor Giulio Prandi en zijn ensemble: “Ik heb hier nog hele stapels muziek liggen die wachten op uitvoering. Ik werk al heel lang met dezelfde bezetting van zangers en instrumentalisten en we kunnen met elkaar lezen en schrijven. Als we nieuwe stukken onder handen nemen kunnen we al heel snel naar een uitvoering toewerken. Al het voorwerk, het uitvoeringsklaar maken van de partituren en het oplossen van eventuele problemen, heb ik dan al gedaan. Dan kan ik me helemaal concentreren op het klinkend resultaat, dat is en blijft toch het allerbelangrijkst.”

Marcel Bijlo (Klassieke Zaken 4-2019)

  • cover
  • cover
Terug naar het overzicht