Terug naar het overzicht
cover
Schubert, Franz Lieder (Arr Brahms& Webern), Unfinished Sym.7
€ 22,99 Bestellen
Toevoegen aan winkelmandje Bestellen

Schubert, Franz

Lieder (Arr Brahms& Webern), Unfinished Sym.7

5051083130455

Componist Schubert, Franz
Titel Lieder (Arr Brahms& Webern), Unfinished Sym.7
Artiest Concentus Musicus Wien
Dirigent Gottfried, Stefan
Artikel nr. 8313045119672
EAN Code 5051083130455
Aantal CD's 1
Label HARMONIA A - F APARTE
Releasedatum 2018-11-02
# Titel & Artiest Tijd
1 Nr. 10 Tränenregen (Orchesterfassung von Anton Webern) — CONCENTUS MUSICUS WIEN STEFAN GOTTF 004:55
2 Nr. 20 Der Wegweiser (Orchesterfassung von Anton Webern) — CONCENTUS MUSICUS WIEN STEFAN GOTTF 004:06
3 Memnon (Den Tag hindurch nur einmal mag ich sprechen) op. 6 Nr. 1 D 541 (Orchesterfassung von Johann — CONCENTUS MUSICUS WIEN STEFAN GOTTF 003:34
4 Geheimes (Über meines Liebchens Äugeln) op. 14 Nr. 2 D 719 (Orchesterfassung von Johannes Brahms) — CONCENTUS MUSICUS WIEN STEFAN GOTTF 001:29
5 Nr. 9 Ihr Bild (Orchesterfassung von Anton Webern) — CONCENTUS MUSICUS WIEN STEFAN GOTTF 002:30
6 Gruppe aus dem Tartarus (Horch, wie Murmeln des empörten Meeres) op. 24 Nr. 1 D 583 (Orchesterfassun — CONCENTUS MUSICUS WIEN STEFAN GOTTF 002:48
7 Du bist die Ruh op. 59 Nr. 3 D 776 (Orchesterfassung von Anton Webern) — CONCENTUS MUSICUS WIEN STEFAN GOTTF 004:04
8 1. Allegro moderato — CONCENTUS MUSICUS WIEN STEFAN GOTTF 014:06
9 2. Andante con moto — CONCENTUS MUSICUS WIEN STEFAN GOTTF 010:30
10 3. Scherzo: Allegro - Trio (vervollständigt von N. Samale und B.-G. Cohrs) — CONCENTUS MUSICUS WIEN STEFAN GOTTF 006:57
11 4. Finale: Allegro moderato (Entr'acte Nr. 1 aus der Schauspielmusik zu Rosamunde op. 26 D 797) — CONCENTUS MUSICUS WIEN STEFAN GOTTF 011:19

Er is al vaker geprobeerd Schuberts ‘onvoltooide’ symfonie te voltooien. Ook is al vaker, zelfs al sinds de negentiende eeuw, de eerste entr’acte uit zijn muziek bij het toneelstuk Rosamunde als finale van de symfonie uitverkoren. Van vrij recente datum is wel de voltooiing van het Scherzo door Benjamin-Gunnar Cohrs. Deze heeft zich gebaseerd op het overgeleverde materiaal: een fragmentje van de partituur en een groot aantal schetsen. Ondanks de inspanningen van Cohrs doet het ‘voltooide’ derde deel na de bekende twee toch aan als een grove stijlbreuk. Dit is de eerste opname van het Concentus Musicus Wien na de dood van Nikolaus Harnoncourt. Zijn opvolger en voormalige assistent Stefan Gottfried dirigeert strak in de maat met meer aandacht voor barse, dramatische accenten en contrasten dan voor lyrische bevlogenheid. De cd bevat verder zeven liederen van Schubert in curieuze orkestraties van Anton Webern en Johannes Brahms. Wie al bij voorbaat denkt de sobere zeggingskracht van de pianopartijen te zullen missen (en niet ten onrechte!), zou toch eens moeten luisteren. Zo is het bekende en toch weer nieuwe muziek, ondanks de vertrouwde stem van de bas-bariton Florian Boesch, die zich van zijn gevoeligste zijde toont.

Eddie Vetter (1-2019)

SPECIAL

Ware kunst kent geen grenzen
‘Dit is de eerste cd van Concentus Musicus Wien na het overlijden van Nikolaus Harnoncourt. Na door hem op zoveel muzikale ontdekkingsreizen te zijn gevoerd, maken we ons op om nieuwe, romantische oevers aan te doen.’ Dirigent Stefan Gottfried heeft vast goed nagedacht over dit zinnetje. Er ligt immers een buitengewone druk op hem: hoe in de voetsporen treden van een grootheid?

Toen Nikolaus Harnoncourt in 2016 stierf leek een tijdperk ten einde. Het oudemuziekensemble Concentus Musicus Wien dat hij in 1953 had opgericht en dat decennia lang maatgevend was voor uitvoeringen dicht bij de componist zelf, ging een tijdlang verweesd door het leven. Terend op het verleden, zoals authentieke barokmuziek, fonkelend-transparante Weense klassieken, van franje ontdane vroegromantiek en no-nonsens opera, werd naar een nieuwe richting gezocht. Het repertoire van Concentus Musicus was inmiddels breed genoeg. De oude meester had het zelf uitgebreid tot een heel eind in de negentiende eeuw, allerlei conventies en vanzelfsprekendheden trotserend. Probleem was nu de artistieke richting. Er moest onontgonnen terrein worden veroverd dat zowel voor de musicus en de concertganger als voor de cd-liefhebber voldoende spannend was. ‘Geen idee of het orkest met mij ter ziele zal gaan, ach, tegen die tijd komt er wel een oplossing’, filosofeerde Harnoncourt zo’n vijftien jaar geleden. Daarna deed hij steeds vaker een beroep op zijn continuospeler Stefan Gottfried. Die assisteerde bij Mozarts Le Nozze di Figaro en dirigeerde opera’s van Gassmann en Salieri. Eerste reserve was hij, zogezegd. Uiteindelijk was het Gottfried die het stokje overnam. De nieuwe cd toont hoe hij de erfenis van zijn grote voorganger een vervolg geeft: door verder de negentiende eeuw in te trekken (Brahms), en het bekende te voorzien van een nieuwe insteek (Schuberts Unvollendete voltooid).

Schuberts Achtste voltooien is al vaker gedaan sinds anderhalve eeuw geleden dit meesterwerk uit een oude koffer tevoorschijn kwam. De ongeveer honderd maten Scherzo vragen om voltooiing, een finale om toevoeging. Hier gebeurt het laatste met andere Schubertmuziek: de entr’acte uit Rosamunde. Het voltooide Scherzo is zeker ook schubertiaans, maar aan de openingsdelen kan het niet tippen, natuurlijk. De muziekliefhebber zal vooral smullen van het onversneden Concentus Musicusgeluid, dat griezelig hoge niveau dat wordt gekenmerkt door een verfijnde balans tussen klassieke scherpte en romantische expressie. Wat dat aangaat is het orkest volledig op peil en zet het de traditie onverstoorbaar voort.

Bijna zou je Brahms’ zeven orkestliederen in de ‘Fassung’ van Anton Webern vergeten - ook tot de twintigste eeuw dringt Concentus Musicus Wien inmiddels door. Florian Boesch zingt Brahms zeldzaam ingetogen, alsof hij doordrongen is van de precisie en het niveau waarmee hij wordt begeleid.
Voorzichtig en met respect wordt hiermee een stap gezet richting een nieuwe toekomst. Wat eens begon met alleen barokmuziek, zou binnenkort weleens bijna drie eeuwen kunnen beslaan, tot aan de modernen. De grote meester zelf zou die ontwikkelingen vast met voldoening gadeslaan. Want voor Harnoncourt kende ware kunst geen grenzen en was het altijd de uitdaging die het beste bij hem naar boven haalde.

Jos van der Zanden (1-2019)

  • cover
  • cover
Terug naar het overzicht