Terug naar het overzicht
cover
Beethoven, L. van / Cage, John / Feldman, Morton Le monde selon George Antheil
€ 22,99 Bestellen
Toevoegen aan winkelmandje Bestellen

Beethoven, L. van / Cage, John / Feldman, Morton

Le monde selon George Antheil

3760014197970

Componist Beethoven, L. van / Cage, John / Feldman, Morton
Titel Le monde selon George Antheil
Artiest Patricia Kopatchinskaja - Joonas Ahonen
Artikel nr. 0000797ALPHA
EAN Code 3760014197970
Aantal CD's 1
Label ALPHA
Releasedatum 2022-05-01
# Titel & Artiest Tijd
1 Piece for Violin and Piano — Joonas Ahonen; Patricia Kopatchinskaja 001:57
2 I. Allegro con brio — Joonas Ahonen; Patricia Kopatchinskaja 007:32
3 II. Adagio cantabile — PATRICIA KOPATCHINSKAJA - JOONAS AHONEN 008:19
4 III. Scherzo (Allegro - Trio) — PATRICIA KOPATCHINSKAJA - JOONAS AHONEN 003:32
5 IV. Finale (Allegro) — PATRICIA KOPATCHINSKAJA - JOONAS AHONEN 005:07
6 Nocturne for Violin and Piano — Joonas Ahonen; Patricia Kopatchinskaja 003:47
7 I. Movement I — Joonas Ahonen; Patricia Kopatchinskaja 009:54
8 II. Movement II — PATRICIA KOPATCHINSKAJA - JOONAS AHONEN 003:01
9 III. Movement III — PATRICIA KOPATCHINSKAJA - JOONAS AHONEN 005:05
10 IV. Movement IV — PATRICIA KOPATCHINSKAJA - JOONAS AHONEN 006:50
11 Extensions 1 for Violin and Piano — Joonas Ahonen; Patricia Kopatchinskaja 007:31

Muziek in de geest van de roemruchte ‘bad boy of music’ George Antheil (1890-1959), de Amerikaan die in Parijs in de kringen verkeerde van Stravinsky, Picasso, Hemingway, Ezra Pound en andere hemelbestormers. Antheil was ook de man die ooit een revolver liet zien aan het onrustige publiek in de zaal. In zijn concerten speelde hij vaak werken van ‘bad boy’ Beethoven, in wie hij een verwante revolutionaire ziel herkende. De keuze van Patricia Kopatchinskaja en de jonge Finse pianist Joonas Ahonen om Beethovens vioolsonate nummer 7 op. 30 te combineren met Amerikaanse avant-gardecomponisten als Morton Feldman, John Cage en met de Eerste vioolsonate van Antheil zelf is dus heel logisch. Die eerste sonate is een ritmisch uiterst geprofileerd stuk dat de futuristische sfeer van de jaren twintig weerspiegelt. Drammerig, zou je ook kunnen zeggen, maar Kopatchinskaja en Ahonen hebben te veel fantasie om dat te laten gebeuren. Ook in de schimmige werken van Feldman en Cage blijven ze heel subtiel. In de onstuimig gespeelde Beethovensonate is dit duo niet gericht op klankschoonheid, maar op energie. Heel meeslepend, maar sommige accenten en bewuste ritmische oneffenheden worden toch wat gewild en excentriek.

Gerard Scheltens (Klassieke Zaken 2/3-2022)

  • cover
  • cover
Terug naar het overzicht