Terug naar het overzicht
cover
Schubert Last Piano Sonatas
€ 26,99 Bestellen
Toevoegen aan winkelmandje Bestellen

Schubert

Last Piano Sonatas

0827949074264

Componist Schubert
Titel Last Piano Sonatas
Artiest Piemontesi, Francesco
Artikel nr. 0086742PTC
EAN Code 0827949074264
Aantal CD's 2
Label PENTATONE
Releasedatum 2019-09-20
# Titel & Artiest Tijd
1 1. Allegro — PIEMONTESI, FRANCESCO 011:02
2 2. Adagio — PIEMONTESI, FRANCESCO 008:06
3 3. Menuett: Allegro — PIEMONTESI, FRANCESCO 003:14
4 4. Allegro — PIEMONTESI, FRANCESCO 009:10
5 1. Allegro — PIEMONTESI, FRANCESCO 016:59
6 2. Andantino — PIEMONTESI, FRANCESCO 008:02
7 3. Scherzo: Allegro vivace — PIEMONTESI, FRANCESCO 004:56
8 4. Rondo: Allegretto — PIEMONTESI, FRANCESCO 012:38
1 1. Molto moderato — PIEMONTESI, FRANCESCO 020:13
2 2. Andante sostenuto — PIEMONTESI, FRANCESCO 009:37
3 3. Scherzo: Allegro vivace con delicatezza — PIEMONTESI, FRANCESCO 003:53
4 4. Allegro ma non troppo — PIEMONTESI, FRANCESCO 008:37

GESIGNALIEERD

Een muzikale reis met Schubert

De laatste drie pianosonates van Schubert zijn wel beschouwd als jachtvelden voor bejaarde pianisten die de diepzinnigheid ervan kunnen doorgronden. Maar Schubert was pas 31 toen hij ze twee maanden voor zijn dood in 1828 componeerde. Francesco Piemontesi (36) laat horen dat ook iemand in de bloei van zijn leven de essentie kan raken van ‘de meest existentiële muziek die ooit voor de piano is gemaakt’.

Francesco Piemontesi werd in 1983 geboren in Locarno, in het Zwitserse deel van het Lago Maggiore. Hij was geen wonderkind, eerder een laatbloeier. Toch won hij al in 2007 de derde prijs in de Koningin Elisabethwedstrijd. Daar schitterde in de finale een onopvallende maar buitengewoon spirituele pianist met een sonate van Mozart, waarna helaas de vermoeidheid toesloeg in het Tweede concert van Brahms.

Het was voor de jonge Zwitser een mijlpaal toen Alfred Brendel hem onder zijn hoede nam en hem leerde dat veel van de kunst schuilt in de liefde voor het detail. Piemontesi vertelt dat het ook Brendel was die hem ertoe aanspoorde de laatste drie sonates van Schubert op één concert uit te voeren. Ze zouden nu eenmaal bij elkaar horen als een onverbrekelijke drie-eenheid. Brendel verwees naar de dialectiek van Kant: ze vormen bij wijze van spreken een ‘kantiaanse drieklank’. Op de verwoestende kracht van de eerste sonate volgt als tegenstelling de positieve levensenergie van de tweede, waarna berusting overheerst in de synthese van de derde.

Piemontesi zegt erover: ‘Deze sonates werden gecomponeerd in de laatste maanden van Schuberts leven, maar pas tien jaar na zijn dood gepubliceerd. Zoals zijn andere sonates raakten ze lang in vergetelheid. Achteraf beschouwd is het verbazingwekkend hoelang het heeft geduurd voordat ze eindelijk hun plaats in het repertoire konden innemen. De laatste drie sonates vormen wel de meest existentiële muziek die ooit voor de piano is gemaakt. Ze zijn vervuld van schoonheid en verdriet, van het leven en van het voorgevoel van de naderende dood, maar bovenal van menselijkheid. Ze behoren tot het meest persoonlijke van alles wat hij heeft gecomponeerd. Het is muziek voor het leven. Ik houd me er al meer dan tien jaar mee bezig en heb ze vaak cyclisch uitgevoerd. Deze opnamen zijn de neerslag van een lange muzikale reis.’

Piemontesi laat horen dat de tegenstellingen die Brendel tussen de drie sonates signaleert, eerder accentverschillen zijn. Elke sonate afzonderlijk verenigt in zich hevige contrasten die het dramatisch effect sorteren. Het intrigerende van deze muziek is juist dat het karakter voortdurend ambivalent is en dat een schijnbaar ontspannen stemming opeens kan omslaan in demonische bezetenheid. Het op het eerste gehoor zo vredig beginnende Andantino van de ‘positieve’ Sonate in A-groot (D 959) bevat de meest ijzingwekkende wanhoopskreten uit de gehele pianoliteratuur. In de ‘berustende’ Sonate in Bes-groot (D 960) bedreigen onheilspellende lage trillers telkens weer als donkere wolken de serene sfeer. Francesco Piemontesi laat daar geen misverstanden over bestaan. Zijn interpretatie is op verschillende manieren meeslepend, zowel betoverend als aangrijpend, spannend van de eerste tot de laatste seconde.

Eddie Vetter (Klassieke Zaken 5-2019)

  • cover
  • cover
Terug naar het overzicht