Terug naar het overzicht
cover
Rossini La Cenerentola - Bartoli
€ 10,00 € 18,99 Niet-leden € 12,50 Bestellen
Toevoegen aan winkelmandje Bestellen

Rossini

La Cenerentola - Bartoli

8718456058118

Componist Rossini
Titel La Cenerentola - Bartoli
Artiest Bartoli, Cecilia e.v.a. / Orchestra e coro del Teatro Comunale di Bologna
Dirigent Chailly, Riccardo
Artikel nr. 0166785VKZ
EAN Code 8718456058118
Aantal CD's 1
Label VKZ 2001 VKZ 2001
Releasedatum 2016-11-23

De opname van Rossini’s La Cenerentola betekende zo’n 25 jaar geleden de definitieve verheffing van Cecilia Bartoli tot mezzosopraan der mezzosopranen. Met haar even capricieuze als loepzuivere coloraturen bracht zij Assepoester als geen ander tot leven. Opeens was deze onderschatte Rossini-opera een hit en werd Bartoli overal ter wereld gevraagd deze glansrol te komen zingen. Haar sterrenstatus is sindsdien louter gegroeid, maar deze dubbel-cd met de complete opera heeft nog niets aan actualiteit en luistervreugde ingeboet. Integendeel, het blijft fascinerend om naar deze duizelingwekkend lenige jonge versie van Bartoli te luisteren. Uiteraard spelen daarbij meer factoren mee zoals het koor en het orkest van het Teatro Comunale di Bologna, de flitsende directie van Riccardo Chailly en zijn even eigenwijze als rake keus voor de andere solisten. Wie deze legendarische operaregistratie nog niet in huis heeft, kan deze omissie nu inhalen.

KZ 6-2016

PODIUM

Jubileum met oude favoriet
Twintig jaar geleden maakte Cecilia Bartoli haar debuut in het Concertgebouw in Amsterdam. Om dit jubileum te vieren keert zij met Rossini’s La Cenerentola in februari 2017 terug in een van haar geliefdste en meest gevierde rollen.

Een optreden van Cecilia Bartoli is altijd een bijzonder evenement. Ook begin jaren negentig was dat al zo. Welke zangeres was toen in staat om een tot de nok gevulde Grote Zaal op zijn kop te zetten met een programma van barokaria’s, begeleid door een klein orkest op historische instrumenten? Als geen ander brak zij bij het grote publiek een lans voor onbekend repertoire. Ze gebruikt de commercie om haar artistieke doelen te bereiken, zonder er een knieval voor te hoeven doen. Het gaat te ver om te zeggen dat zij eigenhandig gezorgd heeft voor de huidige ongekende populariteit en alomtegenwoordigheid van barokmuziek, maar dat zij daaraan een belangrijke bijdrage heeft geleverd staat buiten kijf. Eenzelfde uitzinnig effect bereikt ze met een Italiaans liedrecital met pianobegeleiding, of met haar zeldzame optredens in concertante opera’s. In 1999 liet zij de tijd even stilstaan met haar smeltend-prachtige Lascia ch’io pianga in Händels Rinaldo, waarin zij verrassend genoeg de sopraanrol van Almirena zong en bewees zelfs in een kleinere rol grote indruk te kunnen maken. In 2001 stuntte zij in Haydns Orfeo ed Euridice door zowel de rol van Euridice als die van Genio te zingen, en de zaal te verbluffen met ongekend vocaal trapezewerk, inclusief een voor mezzo’s doorgaans onmogelijk te halen hoge E. Gebaande paden zijn la Bartoli vreemd, en een groot deel van haar blijvende aantrekkingskracht dankt zij aan die eigengereide nieuwsgierigheid en de wens haar publiek mee te nemen in alles wat ze doet.

Het bijzondere aan Bartoli is dat het cliché ‘ze is zo normaal gebleven’ voor haar lijkt te zijn uitgevonden, terwijl ze toch op en top diva is. Zij weet een concertzaal moeiteloos te betoveren, wat ze ook zingt, is een magnetische podiumpersoonlijkheid en ademt charisma uit elke porie van haar lichaam. Een van de bestverkopende klassieke supersterren ooit, die je in gedachten met dezelfde natuurlijkheid ’s avonds zelf pasta ziet koken voor de familie. Een diva met humor, waarvan de gewaagde en eigenzinnige coverfoto’s van haar recente cd’s geweldig blijk geven. De gewillige onderwerping van haar publiek komt misschien voort uit het feit dat haar status niet gebaseerd is op een hype of op gebakken lucht, maar op een staat van dienst als serieus en toegewijd artiest van alweer bijna dertig jaar. Wie opnamen uit Bartoli’s beginperiode beluistert, hoort een andere zangeres. Het verstrijken der jaren, maar vooral de verbreding van haar repertoire en het veelvuldig zingen van sopraanrollen hebben haar stem veranderd. Twintig jaar geleden horen we een donkerder getimbreerde stem, iets voller dan nu, ook in de hoogte: een echte mezzo. Maar ook toen al waren er de ongekende virtuositeit, de aandacht voor de tekst (met de prachtigst denkbare Italiaans rollende r), de warmte en intelligentie van haar voordracht, de volledige overgave aan alles wat ze zingt.

De kwaliteiten van Bartoli’s stem maakten haar in de beginperiode van haar carrière tot de ideale Rossinimezzo. En de rol waarin zij misschien het meest bewonderd werd was die van Angelina in La Cenerentola, waarvan gelukkig een opname is gemaakt. Rossini’s Assepoester – zonder feeën, pompoenkoets en andere magische poespas – paste Bartoli als een handschoen: een perfect voorbeeld van het samenvallen van artiest en personage. De ontwikkeling van slecht behandelde ingénue naar zelfverzekerde maar vergevingsgezinde vrouw van de wereld maakt ze prachtig hoorbaar. Al die elementen komen samen in de voorbeeldig gezongen slotscène. Angelina zingt in Nacqui all’affanno over haar ellendige verleden en hoe haar lot veranderd is, en Bartoli laat zowel ontroerende eenvoud en weemoed als een opgeluchte glimlach doorklinken. Dan volgt de briljante Rondò finale Non più mesta. Het maakt niet uit hoe vaak je dat hoort, elke keer weer laat Bartoli het hart sneller kloppen. Haar versieringen zijn virtuoos en exuberant, maar volledig passend bij het karakter en de situatie. Geen vocaal vertoon, maar een oprechte emotionele catharsis. Rond haar een prachtige, volbloed Italiaanse cast met Rossinispecialisten als William Matteuzzi, Alessandro Corbelli, Michele Pertusi en Enzo Dara. En je zou zomaar vergeten wat voor uitmuntende Rossinidirigent Riccardo Chailly is. Hij geeft de muziek de nodige lichtheid, maar zorgt tegelijkertijd voor voldoende gewicht, zodat het nooit oppervlakkig wordt. Hij neemt Rossini als componist volkomen serieus, zonder daarbij te stug of humorloos te worden.

In huis halen dus, die Cenerentola. Ter voorbereiding op februari 2017, want het zal interessant zijn om te horen hoe Bartoli’s opvatting en vertolking van de rol van Angelina in 25 jaar zijn veranderd. Maar natuurlijk vooral omdat het een steengoede opname is, en een blijvende herinnering aan wat voor uitzonderlijke zangeres en artiest Cecilia Bartoli ook toen al was.

Benjamin Rous (KZ 6-2016)

Cecilia Bartoli
15 februari, Concertgebouw Amsterdam
Info: Concertgebouw.nl.

  • 0028947834564 iloveimg resized
Terug naar het overzicht