Terug naar het overzicht
cover
Sjostakovitsj Cello Concertos 1&2 - Weilerstein
€ 17,99 Bestellen
Toevoegen aan winkelmandje Bestellen

Sjostakovitsj

Cello Concertos 1&2 - Weilerstein

0028948308354

Componist Sjostakovitsj
Titel Cello Concertos 1&2 - Weilerstein
Artiest Weilerstein, Alisa / Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks
Dirigent Heras-Casado, Pablo
Artikel nr. 002894830835
EAN Code 0028948308354
Aantal CD's 1
Label Decca
Releasedatum 2016-09-23
# Titel & Artiest Tijd
1 1. Allegretto (Original Version) — Alisa Weilerstein, Symphonieorchester des Bayerisc 005:54
2 2. Moderato (Original Version) — Alisa Weilerstein, Symphonieorchester des Bayerisc 011:12
3 3. Cadenza (Original Version) — Alisa Weilerstein, Symphonieorchester des Bayerisc 006:24
4 4. Allegro con moto (Original Version) — Alisa Weilerstein, Symphonieorchester des Bayerisc 004:30
5 1. Largo (Original Version) — Alisa Weilerstein, Symphonieorchester des Bayerisc 014:30
6 2. Allegretto (Original Version) — Alisa Weilerstein, Symphonieorchester des Bayerisc 004:12
7 3. Allegretto (Original Version) — Alisa Weilerstein, Symphonieorchester des Bayerisc 014:09

De celloconcerten van Sjostakovitsj zijn verbonden met één man: de grote Mstislav Rostropovitsj, die nauw betrokken was bij de totstandkoming en zijn zegje had in allerlei technische details. Hij kende de worstelingen van de gekwelde componist, hij deelde diens problemen met het autoritaire Sovjetregime en bracht deze bekentenismuziek tot klinken in maatgevende interpretaties die kerven in de ziel. Het eerste concert heeft nog een bitter soort schijnvrolijkheid in de briljante hoekdelen, maar in de grote Cadenza na het langzame middendeel is de emotie op zijn hoogtepunt. Het ingetogener tweede concert is schimmiger, ontwijkender en misschien daardoor wat minder populair. Wat mij betreft is het nog indrukwekkender. Elke cellist moet uit Rostropovitsj’ schaduw zien te komen en Alisa Weilerstein doet dat door een maximum aan subjectieve expressie. Je kunt horen hoe ze geraakt is door deze muziek en die emotie komt goed over. Tegelijk vraag ik me soms af of de muziek niet eigenlijk toch al voor zichzelf spreekt. Sjostakovitsj heeft al zoveel persoonlijks in de partituur gelegd dat een objectievere aanpak misschien meer aan de luisteraar overlaat en dan nóg meer indruk maakt. Maar dat is een kwestie van opvatting, want wat Weilerstein, het bevlogen orkest en Heras-Casado hier doen is ongelooflijk.

Gerard Scheltens (6-2016)


AANRADER
De romantiek van Sjostakovitsj

De grote Russische cellist Mstislav Rostropovitsj is al bijna tien jaar niet meer onder ons, maar nog steeds is de invloed van zijn interpretatiekunst over de hele wereld merkbaar. Nu manifesteert zijn muzikaliteit zich in het spel van de Amerikaanse celliste Alisa Weilerstein, die ooit samen met haar legendarische voorganger de twee celloconcerten van Sjostakovitsj noot voor noot doornam. Sjostakovitsj schreef beide concerten voor zijn grote vriend, steun en toeverlaat en hield daarbij vooral rekening met het enorm krachtige en expressieve geluid van Rostropovitsj. De twee concerten werden zo een combinatie van de sardonische toon die de Russische componist kan bezigen en de heerlijke lyrisch-romantische lijnen van de cellist. Toch worden deze concerten vaak gespeeld als weerbarstige protestsongs van een opstandige geest. Voor Weilerstein is de angel er inmiddels duidelijk uit. Zij viert met het fantastische Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks onder leiding van Pablo Heras-Casado juist de lyriek en de romantiek. Het is alsof de grote Rostropovitsj in een mildere vorm weer even tot leven komt - en dat geeft weer aanleiding voor een heerlijke herontdekking van Sjostakovitsj.

(KZ 5-2016)

INTERVIEW
Alisa Weilerstein & Sjostakovitsj' Celloconcerten

Op haar tweeëntwintigste speelde celliste Alisa Weilerstein het Eerste celloconcert voor de man voor wie Dmitri Sjostakovitsj het werk componeerde, Mstislav Rostropovitsj. Ruim tien jaar later gaat met haar opname van de beide concerten een lang gekoesterde wens in vervulling.

“Ik koester al mijn hele leven een grote liefde voor deze werken en wilde ze al tijden opnemen, maar was nog op zoek naar de juiste omstandigheden.” Vier jaar geleden speelde Alisa Weilerstein Sjostakovitsj’ Eerste celloconcert met dirigent Pablo Heras-Casado en het Mahler Chamber Orchestra. “Dat ging zo ongelooflijk goed en de chemie was zo sterk, dat we besloten de concerten samen op te nemen. In 2015 kwam alles bij elkaar, en hadden we de kans ze vast te leggen met het fantastische Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks. Het was een van de geweldigste ervaringen van mijn leven.” Wat zijn het voor werken, hoe verhouden de twee concerten zich tot elkaar?

“Het Tweede celloconcert kun je zien als de toegang tot Sjostakovitsj’ late periode, waarin hij erg ziek was en geobsedeerd was door de dood. Het was oorspronkelijk de bedoeling dat het concert zijn Veertiende symfonie zou worden, maar van een symfonie met violoncello obligato ontwikkelde het werk zich toch tot een echt celloconcert. Het pizzicato van de cello en het getik in de percussiepartijen in het laatste deel verklanken misschien de geluiden van de machines in het ziekenhuis, waar hij om de haverklap werd opgenomen. Je hoort die desolate en geïsoleerde sfeer, en in sommige opzichten vind ik dit concert persoonlijker dan het Eerste van zeven jaar eerder. Dat is een wat virtuozer stuk. Het heeft meer van de bijtende, sarcastische humor die zo typisch is voor Sjostakovitsj.”

Hoe ga je als musicus om met het dramatische levensverhaal van de componist? Is dat überhaupt los te koppelen van de muziek?

“Dat is een kwestie waar ik wel mee worstel. Ik denk dat het puur muzikale aspect bij Sjostakovitsj weleens onderbelicht wordt. Het is krachtige, complexe en geniaal geconstrueerde muziek van zichzelf. Aan de andere kant is het bijna onmogelijk om de zware omstandigheden waaronder hij leefde te negeren, de angst voor het regime, de vrienden die links en rechts verdwenen. Ik denk dat de muziek op zich absoluut het eerste perspectief is van waaruit je de composities moet benaderen, maar het is vrijwel ondoenlijk om haar volledig te scheiden van zijn biografie. Het is belangrijk om als musicus terughoudend te zijn met het uitdrukken van het diepe lijden dat zo duidelijk in de muziek doorklinkt. In het Tweede celloconcert hoor je in het eerste deel die sombere en uitzichtloze sfeer. In het laatste deel is er dan even een moment van licht dat daarna resoluut de nek om wordt gedraaid. Sjostakovitsj lijkt te vragen of er nog iets goeds is in de wereld. En het overduidelijke antwoord is: nee, er is niets, helemaal niets. Je opent op zo’n moment een venster naar een wereld die zo ongelooflijk privé is. De sleutel én de grootste uitdaging voor mij om dat overtuigend te spelen is die emoties diep te voelen, maar ze niet te openlijk te benadrukken. Sjostakovitsj zelf zegt al genoeg.”

Benjamin Rous (KZ 5-2016)

  • 00028948308354 Weilerstein Shostakovich cvr
  • cover

Op 20 november 2016 was deze cd 'CD van de week' bij de Concertzender Nederland. Luister de uitzending hier terug:

http://www.concertzender.nl/programma/cd_van_de_week_359843/

 

Terug naar het overzicht