Terug naar het overzicht
cover
Various A Bridge Between Two Worlds
€ 10,99 Bestellen
Toevoegen aan winkelmandje Bestellen

Various

A Bridge Between Two Worlds

0814337010324

Componist Various
Titel A Bridge Between Two Worlds
Artiest Previn, André / Mutter, Anne-Sophie / Fleming, Renee / Farrow, Mia / Previn, Lukas
Artikel nr. 0703208
EAN Code 0814337010324
Aantal CD's 1
Label C-MAJOR C-MAJOR
Releasedatum 2010-09-14

SPECIAL

André Previn kon alles
“Right now André is probably in the middle of a jam session with Oscar and Wolfgang… and will outplay them.” Deze boodschap zond de Duitse violiste Anne-Sophie Mutter, vijfde ex-echtgenote van Previn, een dag na zijn overlijden de wereld in. Het deed sommigen even de wenkbrauwen fronsen. Previn als jazzpianist beter dan Oscar Peterson? En als componist een klasse beter dan zijn geliefde Mozart? Ik neem tenminste aan dat ze niet op Wolfgang Rihm doelt, die in 1990 een magnifiek vioolconcert voor haar schreef. Gesungene Zeit: een meesterwerk.

Nee, geen kwaad woord over Mutter. Net als andere prominenten haalde ze na 28 februari alle mogelijke loftuitingen uit de kast. Hij verlichtte “deze vaak duistere wereld met zijn uitzonderlijke gaven, zijn superieure intelligentie en gevoel voor humor”. Previn wás ook een opmerkelijk veelzijdig en beminnelijk vakman. In zijn Amerikaanse tijd haalde hij meteen vier Oscars binnen voor de soundtracks die hij maakte voor films als Gigi, Porgy and Bess, Irma la Douce en My Fair Lady.

Pas in de jaren zestig richtte hij zich als dirigent op een klassieke carrière via Houston en Pittsburgh. Stomverbaasd was hij daarom, bekent hij in de documentaire A bridge between two worlds, dat het London Symphony Orchestra hem kort daarna al vroeg om zijn chef te worden. Wat hem uiteindelijk naar de wereldtop zou leiden. Hij stond regelmatig voor de Wiener Philharmoniker, met een sublieme Richard Strauss-serie (Telarc) als blijvend bewijs. Dat hij tussen 1974 en 2007 ook 17 keer bij het Concertgebouworkest was heeft minder hoorbare sporen nagelaten.

Het informatieve en ontroerende filmportret uit 2008 van Lillian Birnbaum en Peter Stephan Jungkr had wat mij betreft ook ‘Een brug tussen vele werelden’ mogen heten. Ga maar na. De achtjarige Andreas Ludwig Priwin vluchtte in 1937 halsoverkop met zijn ouders uit Berlijn (ze hadden uitsluitend weekendtassen bij zich). Vier jaar later konden ze nog net op tijd de oprukkende nazi’s in Parijs ontvluchten. Achteraf bezien hadden ze het grote geluk dat ze bij een oom in Hollywood terecht konden, die in de filmindustrie werkte.

Eindelijk een passende omgeving voor het hoogbegaafde kind. De inmiddels tot André omgedoopte tiener leverde in 1945 zijn eerste jazzcompositie af met Sunset in Blue, op zijn vijftiende gaf hij al een jazzconcert in het Philharmonic Auditorium van Los Angeles. Daarnaast was het thuis sappelen. Hij kreeg muzieklessen van zijn vader en greep alle kansen aan om te schnabbelen in de studio’s van Hollywood. Een betere leerschool kon de jonge immigrant zich niet wensen.

Het etiket van arrangeur zorgde later ook voor wat negatieve effecten. Godzijdank heeft hij beide kanten van zijn talent nooit verloochend. Sweet Lorraine van zijn idool Art Tatum is altijd een inspiratiebron gebleven. Zijn contact met Oscar Peterson heeft een uniek BBC Four tv-portret van het Canadese pianofenomeen opgeleverd. Peterson achter de vleugel en Previn als interviewer op een kruk ernaast, totdat hij achter een tweede vleugel kruipt – om eventjes te laten horen dat hij absoluut niet de mindere is van de grote Oscar.

Hun kortstondige jamsession is verrukkelijk. Hoe ze elkaar na afloop om de hals vallen, een scène om nooit te vergeten. Boeiend is het uiteraard om Mutter over haar samenwerking met de dirigent en de componist te horen. Behalve zijn eerste Pianotrio schreef hij als huwelijksgeschenk immers ook een Vioolconcert voor haar (Anne-Sophie). Sopraan Renée Fleming kreeg zelfs een nieuwe opera in de schoot geworpen: A Streetcar Named Desire. Previn wilde alleen werken met en voor vrienden.

Wie de documentaire aanschaft krijgt er een verrassende bonus bij: een live-opname van Mozarts beide pianokwartetten met Previn en drie leden van de Wiener Philharmoniker (Salzburg, 2000). Uit Oostenrijk komt ook de live Verve-cd Jazz at The Musikverein. Een registratie van het meesterlijke concert van de 66-jarige Previn met zijn vaste maatjes Mundell Lowe (gitaar) en Ray Brown (bas) in de Weense muziektempel. Geweldig klinkend document uit 1995. Het was zijn eerste en minst gerepeteerde optreden in Europa, meldt hij. Wat hebben we hier toch allemaal links laten liggen.

Hans Heg (Klassieke Zaken 3-2019)

  • cover

Terug naar het overzicht