Naast componisten/violisten als Biber en Pisendel kent de barok nog een grootheid die de viool van een omvangrijk oeuvre heeft voorzien: de van oorsprong Tsjechische Franz Benda (1709-1786). Hoewel hij ook symfonieën en concerten componeerde, bestaat zijn belangrijkste nalatenschap uit zo’n honderdvijftig vioolsonates waarin deze grondlegger van de Duitse vioolschool zijn instrumentale kunst vastlegde. De nog altijd voornamelijk in manuscript bestaande werken voor viool en basso continuo bieden een breed scala aan stemmingen en technieken met virtuoze hoekdelen en prachtig zangrijke langzame middendelen waarin het Italiaanse bel canto niet ver weg is. Barokvioliste Leila Schayegh leerde het vak van gloedvol barokviool spelen in Ensemble 415 van Chiara Banchini en gaat nu haar eigen weg met een briljante vertolking van vier van Benda’s sonates en een prachtig Adagio uit de Sonate VII in A. Schayegh kan daarbij dankzij de Staatsbibliothek zu Berlin beschikken over een manuscript uit 1760 waarin niet alleen vierendertig sonates van Benda staan, maar ook partijen met uitgeschreven versieringen. Of deze van Benda zelf zijn is niet duidelijk, maar het zou zomaar kunnen. En dat maakt deze cd des te meer tot aangenaam luistervinkje spelen bij een soiree aan het hof van Frederik van Pruissen waar Benda concertmeester was.

Paul Janssen

Franz Benda

---

Vioolsonates

---

Leila Schayegh (viool), Václav Luks (klavecimbel), Felix Knecht (cello)

---

Glossa GCD 922507

---