De jonge, in België gevestigde Armeense violist Avanesyan beschikt over een zilverachtige klank en een soepele techniek. Het zijn de middelen bij uitstek waarmee de wendbaarheid van Dvořáks gedachtenwereld kan worden weergegeven, evenals de quasi improvisatorische passages in diens Vioolconcert. Het werk is het minst gespeelde van de grote romantische vioolconcerten, waarschijnlijk omdat het karakter van deze muziek vraagt om een musicus met een uitgesproken affiniteit met de grillige en vluchtige sfeer. Met gemak volgt Avanesyan de steeds weer vervloeiende ideeën en zijn spel klinkt heerlijk jong. Violist Avanesyan bevat alle beloften voor de toekomst waarin hij misschien nog zal winnen aan verdieping en gewicht. Het af en toe wat zwaar aangezette orkest uit Warschau onder leiding van Augustin Dumay overstemt soms de kwikzilverige omspelingen van de solist, maar samen met zijn pianopartner Marianna Shirinyan, eveneens afkomstig uit Armenië, komt hij volledig tot zijn recht in de Vier romantische stukken op. 75. Het is een werk om verliefd op te worden en zeker muziek die aansluit bij een jong en snel ontvlambaar gemoed. In het aangrijpende Vierde stuk, oorspronkelijk Elegie geheten, is het bijvoorbeeld goed zwelgen in liefdesverdriet.

Katja Reichenfeld

Antonín Dvořák

---

Vioolconcert, Romance, Vier romantische stukken

---

Hrachya Avanesyan viool, Sinfonia Varsovia o.l.v. Augustin Dumay

---

FUG 588

---