Vioolconcert nr. 2, Symfonie nr. 1

De uit Bohemen afkomstige Bohuslav Martinu vluchtte in 1941 als 'entartete' componist naar Amerika en vond in Serge Koussevitzky, chef van het Boston Symphony Orchestra, de ideale pleitbezorger voor zijn symfonische muziek. In 1942 nam dit orkest zijn eerste symfonie in première en zowel publiek als recensenten gingen massaal door de knieën, waarop Martinu zich tot in 1953 zou storten op nog vijf symfonieën die elk rond het half uren duren, meestal met piano in het orkest, die ritmisch en harmonisch bijzonder inventief zijn maar toch vaak aan Dvorák en Sibelius doen denken. De symfonische successen van de Tsjechische immigrant bracht Mischa Elman er toe een vioolconcert bij Martinu te bestellen. Martinu kende het spel van de uit Rusland afkomstige sterviolist niet, maar een half uurtje luisteren was genoeg om zijn tweede vioolconcert geheel op Elmans fabuleuze kwaliteiten toe te snijden. Opnieuw veel Dvorák maar toch ook de weidse lyriek van Mendelssohns vioolconcert. Lorenzo Gatto, die tussen 2003 en 2005 bij Herman Krebbers studeerde, is een waardige opvolger van Elman, het Nationaal Orkest van België onder zijn Weense chef-dirigent Walter Weller veel meer dan sympathieke begeleider alleen. Een must voor de liefhebber van symfonische lyriek!

Arjan van Dijk / KZ 3-2012