De luit, die in de late zeventiende eeuw in Frankrijk zo geliefd was, was een veel groter instrument dan de luit van de renaissance. De Franse theorbe met lange hals en rijk gonzende bassnaren werd aan het hof van de Zonnekoning bespeeld door grootheden als Robert de Visée, Jacques Gallot en Charles Mouton. Net als veel andere musici aan het hof componeerden deze luitisten hun eigen muziek, meestal in suitevorm. De koning wilde voor het slapengaan vaak een muziekje horen en dan kwam de luitist gewoon op de bedrand zitten spelen. Dat is ook de reden waarom deze luitsuites niet al te heftige of snelle delen bevatten. Maar slaapverwekkend zijn ze geenszins, al helemaal niet in de uitvoeringen door Anthony Bailes. Zijn spel houdt het midden tussen dat van de introverte Hopkinson Smith en de meer uitbundige Paul O’Dette. Bailes, al decennia actief als luitist en docent, maakte meer cd’s met dit repertoire en die zijn allemaal even prachtig. In Ramée, een label dat als weinig anderen zijn nek uitsteekt met bijzonder repertoire, heeft hij een uitstekende partner gevonden. De theorbe is prachtig opgenomen en omdat het instrument in werkelijkheid vrij zacht klinkt komt deze cd het best tot zijn recht bij een bescheiden afspeelvolume.

Marcel Bijlo