Heinrich Ignaz Franz von Biber was een van de grote violisten van zijn tijd. Het is voor ons een bijzonder geluk dat hij bovendien componist was, want in zijn bundels vioolsonates is zijn spel bewaard gebleven. Misschien net iets minder overtuigend dan een opname, maar we kunnen uit Bibers noten wel lezen wat hij zoal kon en mooi vond. Zijn sonates vertellen ons in ieder geval over zijn voorkeur voor virtuositeit en voor bijzondere technieken. Hij gebruikt veel dubbelgrepen (twee of meer snaren tegelijk), en voor zijn tijd ook uitzonderlijk hoge noten. Maar zijn voornaamste stokpaardje is het scordatura-spel. John Holloway schrijft daarover in het boekje bij deze cd dat Bibers belangstelling voor de afwijkend gestemde viool uitgesproken persoonlijk was. Anderen vonden de voordelen van het verstemmen bepaald niet opwegen tegen de nadelen, maar Biber ontwikkelde er juist zijn karakteristieke stijl mee. Holloway schrijft met veel liefde en bewondering over Bibers muziek en zo speelt hij die ook. Hij laat de zes sonates klinken als bewogen verhalen, nooit als technische experimenten. Omdat de viool mooi dichtbij opgenomen is lijkt het bovendien of Holloway naast je komt zitten om zijn vurige pleidooi te voeren voor deze 17de-eeuwse meesterviolist. EH

Heinrich Ignaz Franz von Biber

---

Unam Ceylum

---

Holloway, John.
Assenbaum, Aloysia.
Mortensen, Lars Ulrik.

---

ECM New Series 1791, 472084-2

---