Holland Baroque Society's nieuwe dubbel-cd La Cetra met Rachel Podger gooit hoge ogen
DONDERDAG 24 MEI 2012
Dé website voor liefhebbers van klassieke muziek .
Moeilijk. Ik kijk en luister naar Salvatore Licitra en kan mijn tranen niet bedwingen. Hij is nooit mijn geliefde tenor geweest, maar, met de wetenschap dat je kijkt en luistert naar wat waarschijnlijk zijn allerlaatste opname is geweest (in september 2011 kreeg hij een dodelijk ongeluk op zijn geboorte eiland, Sicilië), maakt het beoordelen, laat staan “genieten” zeer lastig. De productie is een goede oude Zefirelli, met alles erop en eraan, maar de sfeer in Verona is om jaloers op te zijn, zo mooi. De maan is verlicht en je waant je midden in een sprookje. Bovendien: zelfs al vindt je zijn realistische aanpak en de larger then life decors iets te … Een ding kan je hem niet ontzeggen: zijn personenregie is to the point en de interactie is bij hem altijd perfect getimed. De beelden zijn ontegenzeggelijk prachtig en het blijft een fascinerend spektakel, zeker als je daar gevoelig voor bent. Guleghina is tegenwoordig de allerheersende Turandot en zij doet het zonder meer goed, maar ook zij is een dagje ouder geworden en er is een soort routine in haar stem en voordracht geslopen. Ik hoor ook een rafelig randje in haar hoogte. Faria is een zeer ontroerende Timur en Iveri een mooie, maar niet een echt memorabele Liu.
Basia Jaworski