Eerst waren ze te avant-gardistisch, daarna te ouderwets: veel componisten uit de jaren dertig werden het slachtoffer van een dubbel schervengericht. Vóór de oorlog had je Hitler, die wat hij niet begrijpen kon als ‘entartet’ brandmerkte ofwel verbood. Weg met die moderne amorele troep! Ná de oorlog had je weliswaar geen Hitler meer, maar was het culturele klimaat nog immer weinig verdraagzaam: wat hebben ons, nieuwelingen, die ouwetjes met hun tonale melodietjes nog te zeggen? Dat alles is nu lang geleden, verboden is verboden, en die componisten krijgen eindelijk een kans. Twee ‘Entarteten’ zijn te vinden op deze krachtige nieuwe cd van Amsterdam Sinfonietta. Pavel Haas begint langzaam op te komen, maar Schulhoff is alweer bijna repertoire. Van Haas klinkt hier het Tweede strijkkwartet, bewerkt voor strijkorkest. Bewerkt? Je zou denken dat het de oergedaante is. Ik kan me deze spectaculaire muziek niet anders dan voor groter ensemble voorstellen. Wie van zinnelijke spanning houdt en alle uithoeken van het strijkorkest wil leren kennen, moet hier zeker naar luisteren, al gaat het niet werkelijk diep. Schulhoffs Stücke für Streichquartett werken al even goed voor strijkorkest; de ‘Tarantella’ is een orgie. Als appetizer is er Dvoráks beroemde Serenade. De Amsterdammers plaatsen het werk in een herfstachtig licht. Briljant én wat zwaar, het zomerse stuk krijgt nu iets melancholisch. Wél erg mooi.
An die Ferne Geliebte, op. 98, Adelaide (Beethoven); Drie liederen (Haydn); Das Buch der hängenden Gärten, op. 15 (Schönberg); Fünf Lieder nach Ansichtskartentexten, op. 4 (Berg) Ferne GeliebteChristian Gerhaher, bariton, Gerold Huber, piano