Ooit begon het als een muzikale wijkplaats tegen de nazi’s. Tegenwoordig is het festival van het Zwitserse Luzern vermaard vanwege de orkestmuziek op hoog niveau. Claudio Abbado, muzikaal leider en dirigent, haalde voor Mahler de beste krachten binnen.

Tribchen, 25 augustus 1938. In het park tegenover Richard Wagners voormalige villa nabij Luzern in Zwitserland komt een opmerkelijk gezelschap bijeen. Arturo Toscanini, Bruno Walter, de crème de la crème van het muziekleven is aanwezig. Al even bijzonder is het orkest dat plaatsneemt. Het bestaat uit leden van het Orchestre de la Suisse Romande, aangevuld met topmusici waaronder die van het befaamde Bush Quartet. Om hun concert ongestoord te laten verlopen, zijn ongekende maatregelen getroffen. Het vliegverkeer en fabrieken in de omgeving zijn stilgelegd. Het festivalterrein is door honderden politiemannen afgegrendeld. Ouders wordt verzocht hun kinderen niet buiten te laten spelen. Zelfs honden moeten op last van het gezag binnen blijven. Dan betreedt Toscanini de bok en klinken de eerste noten van Wagners Siegfried-Idyll. Het is een van die momenten in de geschiedenis waarvan de impact nog decennia later merkbaar is. Want wat in het neutrale Zwitserland begon als een vrijstaat voor musici die niet langer in  azi-Duitsland wilden of konden werken, is tegenwoordig een gerenommeerd festival onder leiding van dirigent Claudio Abbado. In 2003 blies hij het idee nieuw leven in van een festivalorkest waarin topmusici de belangrijkste stoelen bezetten. Zo kwamen voor Mahlers Zevende symfonie topsolisten als klarinettiste Sabine Meijer, fluitist Emmanuel Pahud, hoboïst Albrecht Mayer en celliste Natalia Gutman het orkest versterken. De afgelopen jaren bracht het label Euroarts enkele live-opnames van dit Lucerne Festival Orchestra uit op dvd. Tot en met maart zijn zeven dvd’s met symfonieën van Mahler, onder leiding van Abbado, met korting verkrijgbaar. Wie daaraan nog niet genoeg heeft, kan alt ijd nog op You Tube terecht waar verschillende filmpjes zijn te zien waarop Abbado met het festivalorkest repeteert. Mahlerianen mogen deze dvd’s in elk geval niet missen, want het zijn stuk voor stuk weergaloze uitvoeringen. Abbado geldt niet voor niets als een van de grote Mahlerspecialisten. Hij voelt de nuances van dit repert  re haarfijn aan en het is moeilijk voorstelbaar dat je bijvoorbeeld de Vijfde of Derde symfonie ergens anders spannender en subtieler te horen krijgt. Het zijn stuk voor stuk grootse uitvoeringen, waarin juist de innerlijke kracht van de muziek tot leven komt. En dan zijn deze opnamen ook nog eens spannend om naar te kijken. Strijkstokken die diep in de snaren grijpen; orkestmusici die elkaar na afloop van het concert in de armen vliegen; de expressie op het gezicht van Abbado wanneer hij het bekende Adagietto dirigeert; de man die een traantje wegpinkt na een prachtige uitvoering van de Rückert-Lieder door Magdalena Kozená; de bloemenregen die op de musici neerdaalt: kijk, en luister, en waan je in het pluche van Luzern.

Oswin Schneeweisz

Gustav Mahler

---

Symfonieën nrs. 2, 3, 4, 5, 6, 7 en 9

---

Lucerne Festival Orchestra o.l.v. Claudio Abbado

---

Euroarts

---