Je hoeft maar een paar maten van deze uitvoering van Mozarts Symfonie KV 201 te horen om het te weten: dit is niet alleen authenticiteit in optima forma, maar ook raffinement en een flinke portie muzikale eigenzinnigheid. Veel vaart, lekker snerpende dissonanten, felle syncopen en ragfijne blazerslijntjes op de achtergrond. De klank is bits en sterft relatief snel weg, waardoor het geheel extra licht en vluchtig klinkt, wat bij Mozart een weldaad is. Anima Eterna biedt topniveau, voortreffelijk spel waar je met ingehouden adem naar luistert, vooral naar de individuele lijnen van de zoete hobo's, de pregnante hoorns en de donkere fagotten. Hoogtepunt vormt de finale van de symfonie, waarin het een wonder is dat de strijkers met hun supersnelle tremolo's nergens ontsporen. In de vioolconcerten brengt violiste Midori Seiler Mozarts jeugdige werken terug tot wat ze oorspronkelijk waren: speelse dialogen tussen solist en ensemble. Het is een genot om de eenvoud, gratie en lichtvoetigheid geaccentueerd te horen, een impliciete verwerping van vettige virtuositeit en dramatiek. Zelfs de cadensen die Seiler eigenhandig schreef voor de openingsdelen zijn pretentieloos, zonder overbodige franje en toch degelijk en stijleigen. Ook de dynamiek blijft binnen de perken, waardoor alles tot het einde toe fragiel en broos is. Jos van der Zanden

Wolfgang Amadeus Mozart

---

Symfonie KV 201, Vioolconcerten KV 211 en 216

---

Midori Seiler (viool), Anima Eterna /Jos van Immerseel.

---

Zig Zag ZZT 051001

---