‘Ik speel Haydns Pianoconcert in D al twintig jaar lang, op allerlei verschillende instrumenten, van klavecimbel tot moderne piano. Echt ideaal voor dit werk beschouw ik de Walter fortepiano (eigentijds of een kopie) en wel vanwege de sonoriteit van de bovenstemmen.’ Dat schrijft Jos van Immerseel in het booklet bij deze cd. Zijn vertolking is dus het resultaat van twee decennia ervaring en muzikale groei. Een paar maten van het Pianoconcert zijn genoeg om te weten: dit is authenticiteit in optima forma, én raffinement en een flinke portie muzikale eigenzinnigheid. Alleen al de tempi: veel vaart, lekker snerpende dissonanten, felle syncopen en een solopartij die één en al speelsheid is. De klank sterft snel weg, waardoor het geheel extra licht en vluchtig klinkt, wat bij de zelden dramatische Haydn weldadig is. Het Pianoconcert wordt geflankeerd door de symfonieën nr. 44 (Trauersinfonie) en nr. 45 (Abschied). Voortreffelijk spel, waar je met ingehouden adem naar luistert, vooral naar de individuele lijntjes van zoete hobo's, pregnante hoorns en donkere fagotten. Hoogtepunt van de cd is het moment dat de ene na de andere musicus aan het eind van Symfonie nr. 45 ‘zijn kaars uitblaast’. De slotnoten zijn van een verstikkende eenzaamheid. Jos van der Zanden