‘Als dat maar goed gaat’, denk je onwillekeurig bij het openingswerk van deze cd, Stravinski’s Suite Italienne voor cello en piano, naar het ballet Pulcinella. De reserve betreft natuurlijk niet de zonnige muziek, maar het duo Mischa Maisky en Martha Argerich, dat ook al bij eerdere optredens blijk heeft gegeven van een groot gebrek aan scrupules. Wat dat betreft wil je deze cd alleen al beluisteren vanuit een misplaatst soort nieuwsgierigheid: ‘ze zullen het wel aan flarden spelen.’ Maar groot is de verrassing als blijkt dat Stravinski’s aristocratische waardigheid heel goed tegen een stootje kan. Inderdaad: de flamboyante Maisky maakt het contrast tussen lief en robuust onnodig groot en de spierkracht van Argerich had ook best minder gekund. Toch weet het duo hierdoor een bijzondere band met het publiek te creëren, waardoor je je ook als cd-luisteraar graag laat overrompelen. Die spanning van het ‘er voor het publiek zijn’ kenmerkt ook de vertolkingen van twee van de belangrijkste kamermuziekwerken uit de twintigste eeuw: de cellosonates van Sjostakovitsj en Prokofjev. Nog niet eerder werden deze Russische werken door dit duo op cd uitgebracht. Hans Jacobi,/b>