De 31-jarige Japanse pianiste Mika Akiyama heeft vooral naam gemaakt in Frankrijk, het land waar zij heeft gestudeerd, maar haar grote gevoel voor de wereld achter de noten maken haar tot een potentiële internationale ster in het twintigste-eeuwse repertoire. Op deze SACD verbindt zij de sonates van de tijdgenoten Dutilleux (1916) en Barber (1910-1981) met elkaar. Beide componisten roeiden tegen de stroom van hun tijd in en bleven het melodieuze, tonale idioom trouw. Hun sonates werden in de jaren 1940 vrijwel tegelijkertijd in première gebracht. Barbers romantische virtuositeit vond onmiddellijk zijn weg naar Vladimir Horowitz, terwijl de niet minder boeiende compositie van Dutilleux in veel kleinere kring werd toegejuicht. Akiyama suggereert in de composities van Dutilleux (naast de sonate is ook een drietal preludes opgenomen) een immateriële wereld waarin gedachten en emoties spontaan uit elkaar lijken voort te komen. De swingende ritmes in Samuel Barbers Sonate krijgen gepeperde accenten en ook het ‘allegro con spirito’ van de fuga in het snelle slotdeel wordt nergens belemmerd door de technische problemen die toch wel degelijk in de partituur te vinden zijn. Met haar aanstekelijke spel zet Akiyama ook voor de onervaren muziekliefhebber de deuren naar de muziek van de twintigste eeuw wagenwijd open. Bĕla Luttmer