Het is een vraag die in veel relaties vroeg of laat actueel wordt: Wat doen we als er kinderen komen? Wie gaat minder werken? Degene met het laagste uurloon? Stel, je heet Victor Herbert, je bent cellovirtuoos en componist, maar je hebt er moeite mee dat jouw echtgenote het in artistiek opzicht beter doet dan jijzelf en ook nog eens aanzienlijk meer geld incasseert. Dan denk je terug aan die goede oude tijd in het Stuttgarter Hoforchester, waar je de aantrekkelijke sopraan Therese Förster tegen het lijf liep en je jezelf heel even de gelukkigste man op aarde voelde. Waarna twee impressario’s van de Metropolitan Opera uit New York haar kwamen ophalen voor een operacarrière in de Nieuwe Wereld en jij mee mocht op de boot. De echtelijke strijd om muzikale aandacht eindigde – voorspelbaar – in het voordeel voor Victor, wat echter geen garantie bleek voor eeuwige roem. Zijn type ‘Unterhaltungsmusik’ raakte uit de tijd en steeds minder orkesten wisten er raad mee. Des te groter is de prestatie van het Südwestdeutsches Kammerorchester Pforzheim om Herbert uit het moeras der vergetelheid te onttrekken. Sebastian Tewinkel zet zijn handtekening: in koeieletters!

Andrew van Parijs

Victor Herbert

---

Serenade

---

Maximilian Hornung, cello.
Südwestdeutsches Kammerorchester Pforzheim o.l.v. Sebastian Tewinkel

---

CPO 77 576-2

---