De muziek van Carlo Gesualdo heeft een reputatie van ‘moelijk’, en een jaar of dertig geleden waren er maar weinig ensembles die zich hieraan waagden. Alleen de Engelsen durfden zijn madrigalen aan en dit leidde ertoe dat de typisch Engelse, welluidende klank het ideaal werd voor deze muziek. Dat het ook heel anders kan, bewijzen sinds de jaren negentig verschillende Italiaanse ensembles maar ook die Engelse aanpak maakt nog steeds indruk. De muziek van de excentrieke Carlo Gesualdo da Venosa mag zich tegenwoordig in een enorme belangstelling verheugen en ensembles draaien hun hand niet meer om voor zijn soms woeste en grillige invallen. Zijn zes madrigaalboeken werden integraal vastgelegd door het Kassiopeia Quintet en met name het vierde boek is in de catalogi ruim vertegenwoordigd. The Hilliard Ensemble begon eind jaren zeventig het vocale renaissancerepertoire te ontginnen en hun uitvoeringen zetten een standaard die nog steeds geldt. Voor de opname van Gesualdo’s Vijfde madrigaalboek, volgens velen zijn beste, werd de mannenbezetting aangevuld met sopraan Monika Mauch en werden ook in de andere partijen extra zangers toegevoegd. De Hilliards, die deze muziek nog niet eerder opnamen, maken nog steeds indruk met hun subtiele zang en heldere tekstexpressie.

Marcel Bijlo / KZ 3-2012

bestellen