Met drie pianoconcerten in Es-groot, binnen Mozarts oeuvre bij uitstek de toonsoort van het ongecompliceerde geluk, luidt pianist Pierre-Laurent Aimard het Mozart-jaar in. De combinatie Mozart-Aimard lijkt niet zo voor de hand te liggen, want deze Franse pianist (49 jaar) werd vooral bekend als solist in het Ensemble InterContemporain van Pierre Boulez. Bovendien nam hij solowerken voor piano van Messiaen op, en waagde hij zich aan het complete piano-oeuvre van Ligeti. Maar naast het spoor van de twintigste eeuw bleef hij ook dat van de klassieken en de romantiek volgen, getuige de uitgave van de complete Beethoven pianoconcerten samen met Harnoncourt, en onlangs een opname van het pianoconcert van Dvor¡¦¨¢k. In een tijd van specialismen is het knap werk om je als generalist staande te houden, en het lijkt of Aimard daarvoor bewust koos vanaf het begin van zijn carri¨¨re, door aan het conservatorium van Parijs te studeren bij Yvonne Loriod ¨¦n Maria Curcio. Wat betreft Mozart is zijn daaruit voortvloeiende benadering liefdevol accuraat en in de gematigde tempi die hij kiest staat steeds de perfecte afwerking van elke frase centraal. Helder komt de structuur van de muziek tot uiting en Aimard maakt het virtuoze passagewerk daaraan ondergeschikt. De klank van zijn instrument is steeds rond en zangerig, evenals die van het door hem geleidde orkest. E¨¦n en al evenwicht is deze Mozart. Kortom: een goed begin van het nieuwe Mozart-jubileum. Katja Reichenfeld

Wolfgang Amadeus Mozart

---

Pianoconcerten KV 238, 450 en 595

---

Chamber Orchestra of Europe.
Aimard, Pierre-Laurent.

---

Warner Classics 2564 6156 612

---