Beethoven bloeit onder Hewitts handen

Dit is alweer de derde cd van Angela Hewitt met sonates van Beethoven. Opnieuw is te horen hoezeer deze Canadese pianiste de polyfone wereld van Bach beheerst en al haar kennis van de barok in stelling brengt om Beethoven origineel en kristalhelder tot leven te wekken. Met economisch pedaalgebruik en analytische precisie ontstaan er vier perfecte interpretaties. Luister naar de variatiereeks, het eerste deel van opus 26, en de prachtige middenstemmen, die zo vaak veronachtzaamd blijven. Met haar kennis van de barok vervormt ze Beethoven niet, maar verrijkt ze hem juist op een verrassend stijlvolle manier. De Sonate opus 10, nr. 2 is een werk uit Beethovens eerste periode. Hewitts aanpak overtuigt ook hier. De grilligheden van de Sturm und Drang krijgen een knoestige energie zonder dat de grote lijnen worden verstoord. De fugato-finale van deze sonate is natuurlijk een kolfje naar haar hand met een exemplarische polyfonie. De tweedelige Sonate opus 90 wordt gekenmerkt door een intense, menselijke gelukzaligheid. Betrekkelijke rust, evenwicht en harmonie komen bij Hewitt tot grote bloei. Ook in dynamisch opzicht is deze opname zeer geslaagd. Hewitts forte is krachtig en rond tegelijk. En last but not least: de Fazioli waarop ze speelt, is een prachtinstrument.

Willem Veldhuizen