Was het soloconcert voor viool een schepping van Torelli en het klavecimbelconcert een vinding van Johann Sebastian Bach, het orgelconcert is een geesteskind van Händel. De Italiaanse orgelconcerten kunnen als hun voorland worden beschouwd, vooral die van Bernardo Pasquini, een van Händels grote vrienden daar. Händel schreef zijn orgelconcerten als intermezzi bij de oratoria. Hij speelde zelf de virtuoze orgelpartij. Zijn leven lang bleef hij erom beroemd en geliefd. Door hun improviserend, lichtvoetig, melodieus en veelzijdig karakter drukken ze de echte Händeliaanse muzikaliteit uit. Richard Egarr, sinds september 2006 de opvolger van Christopher Hogwood als dirigent van de Academy of Ancient Music van de universiteit van Cambridge, geeft ze in deze fonkelnieuwe versie het volle pond. Egarr volgt de originele partituur en speelt zelf de orgelpartij. Hij kiest daarvoor een middelgroot Engels portatief uit de vroege achttiende eeuw dat in een oude stemming staat. Het instrument smelt voortreffelijk samen met de oude instrumenten van de Academy. Richard Egarr brengt dit beroemde orkest adembenemend tot klinken en niet in het minst de door hemzelf gespeelde orgelpartij. Opusnummer 4 bevat de eerste serie serie van 6 orgelconcerten. We zien uit naar de zes van Opus 6 en de zes van Opus 7.

Aad Alblas

Georg Friedrich Händel

---

Orgelconcerten op. 4

---

Academy of Ancient Music.
Egarr, Richard.

---

HMU 807446 SACD

---