Vergeten repertoire, zo mag je de orkestliederen van Hans Pfitzner gerust noemen, want je hoort ze zelden. Terwijl het toch om ongekend expressieve muziek gaat. In handen van twee zwaargewichten op het gebied van het Duitse expressionisme, de dirigent Otto Tausk en de bariton Hans Christoph Begemann, worden deze zo weelderig georkestreerde en subtiel geharmoniseerde gezangen tot kleine klankjuwelen. Klein, want de meeste zijn aforistisch beknopt. Pfitzner houdt ervan te overdonderen, zijn punt te maken en dan meteen het einde te zoeken en af te sluiten. Zijn vroege @Heine-liederen@ opus 4 bijvoorbeeld zijn weberniaans kort, terwijl toch elk woord of begrip met een specifieke klankkleur wordt verbonden. Maar er zijn ook langere, balladeachtige liederen op verhalende teksten. Zo opent de cd met ‘Die Heinzelmännchen’: tien minuten vrolijkheid waarbij de solist zijn kwaliteiten als operazanger kan demonstreren. Want al deze muziek is opera-achtig. Van een ‘begeleiding’ kun je nauwelijks spreken. Overal gaat het orkest de dialoog aan, het reageert en commentarieert en vooral de blazerssecties zijn ongekend pregnant. Jammer dat Hans Pfitzner het etiket conser¬vatief opge¬plakt heeft gekregen. Liederen als deze verdienen meer aandacht dan de concertpraktijk ze geeft en alleen al daarom is deze pracht-cd een geweldige aanwinst.
Jos van der Zanden

Hans Pfitzner

---

Orchesterlieder

---

Hans Christoph Begemann, Nordwestdeutsche Philharmonie o.l.v. Otto Tausk

---

CPO 777 552-2

---