Het zal je maar gebeuren. Je vader doodt je zus. Je moeder heeft een minnaar en samen vermoorden ze je vader. Je andere zus wil niets anders dan dat je doodgewaande broer je moeder en stiefvader om zeep helpt. En intussen wil jij niets anders dan gelukkig zijn en kinderen krijgen. Maar helaas, je zit in een Griekse tragedie en die eindigen doorgaans nogal bloederig. Zo is de rol van Chrysothemis uit Elektra van Richard Strauss. Het is een van de loodzware vrouwenpartijen die de jonge dramatische sopraan Deborah Voigt koos voor haar cd met aria’s en scènes van Wagner en Strauss (o.a. Walküre, Tristan und Isolde en Die Frau ohne Schatten). Deze rollen zijn psychologisch veeleisend en vergen veel van de stem omdat je boven een enorm orkest moet kunnen uitstijgen. Voigt slaagt daar wonderwel in. De Amerikaanse diva is voortreffelijk in Strauss. Ze klinkt overal mooi rond en weet met puur muzikale middelen een climax te bereiken en emoties uit te drukken. Zelden heb ik zo’n adembenemende Salome gehoord, de prinses van Judea die Johannes de Doper kust... nadat zijn afgehakte hoofd haar op een zilveren schaal gepresenteerd werd. Het is maar dat u weet wat u te wachten staat. Corien Pull