De Franse sopraan Sandrine Piau is in ons land inmiddels geen onbekende meer. Ze trad er verschillende keren op, onder meer bij de Nederlandse Opera in ‘Liefde van de drie sinaasappelen’ van Prokofjev en ‘Tamerlano’ van Händel. Piau schittert even makkelijk in barokrepertoire als in vroegmoderne opera en in de liederen van Debussy. Een heerlijke stem, licht, virtuoos en, boven alles, schoon. Piau heeft zowel in het middenregister als in de hoogte wat te vertellen. Ze is niet alleen een ster in coloraturen, maar ook in dramatisch mededeelzame passages. De veertienkoppige Accademia Bizantina, een tien jaar oud Italiaans barok-strijkorkest met één dwarsfluitist, begeleidt haar ideaal. De woede en toorn in Vivaldi’s solomotet ‘In furore’ komen mooi uit de verf. De briljante Psalm 112 ‘Laudate pueri’ bestaat uit negen onderling sterk verschillende onderdelen die Piau elk een eigen sfeer weet te geven. Tot besluit bevat deze cd twee concertjes, een waarin de violist Stefano Montanari en de dirigent-organist Ottavio Dantone soleren en een voor viool solo, strijkers en klavecimbel. Mooie pauzemuziek voor Piaus kerkconcert. Jurjen Vis

Antonio Vivaldi

---

Musica Sacra vol. 5: In furore, Laudate pueri, concerti sacri

---

Piau, Sandrine.
Accademia Bizantina.
Dantone, Ottavio.

---

Naïve OP 30416

---