Hoe geliefder de overleden persoon, hoe indrukwekkender en meeslepender de muziek voor diens begrafenis- of gedenkplechtigheid. Vergeet natuurlijk de kwaliteit van de betrokken componist niet, want ook die deed graag z’n best een goede werkgever de laatste eer te bewijzen. Maar soms lijkt ook de naderende dood van de componist zelf in zijn muziek door te klinken. Zo stierf Joseph Martin Kraus een half jaar na de uitvoering van de begrafenismuziek voor de Zweedse koning Gustav III en zouden Purcells zorgen om zijn zwakke gezondheid zich in de Funeral music for Queen Mary kunnen hebben weerspiegeld. Met een toplocatie als de kapel van King’s College hoef je als luisteraar weinig moeite te doen om je in te leven in de sfeer van de muziek: goede uitvoerenden en een natuurgetrouwe techniek geven je zó het gevoel terug te gaan naar die koude en droevige vijfde maart 1695. Veel opgewekter, maar van dezelfde intensiteit zijn de Birthday odes: kwaliteitsmuziek, in handen van een dito gezelschap. De solisten zijn op hun taak berekend, het koor staat als een huis. Dat moet ook wel, na die perfect uitgevoerde instrumentale inleiding, waarin geen dissonant onopgemerkt voorbijgaat. Andrew van Parijs

Henry Purcell

---

Music for Queen Mary

---

Choir of King’s College Cambridge, Academy of Ancient Music.
Cleobury, Stephen.

---

EMI 0946 3 44438 2 1

---