Ideale Wolf-vertolking van Dietrich Henschel

In het herdenkingsjaar 2010 gaat veel aandacht uit naar de jubilarissen Chopin en Mahler, terwijl anderen minder in de belangstelling staan. Hugo Wolf bijvoorbeeld. Deze laatromantische componist zag honderdvijftig jaar geleden het levenslicht en sloeg nieuwe wegen in op het gebied van het Duitse lied. Als directe opvolger van Schubert en Schumann introduceerde hij het wagneriaanse klankidioom binnen het kunstlied: de ‘unendliche Melodie’ met veel chromatiek, dissonanten en complexe harmonisaties. Dat maakt zijn muziek niet snel toegankelijk, maar wie eenmaal vertrouwd is met zijn stijl, ontdekt algauw een ongekende wereld aan klankrijkdom en expressie. Wolf is bij een gerenommeerd Wagner-zanger als de bariton Dietrich Henschel vanzelfsprekend in goede handen. Dit bewijst hij op de liveregistratie van de Mörike-liederen, vorig jaar opgenomen in de Weense Ehrbarzaal met Fritz Schwinghammer aan het klavier.

Henschel groeit als zanger nog altijd. Zijn timbre wordt warmer en ronder en doet her en der denken aan de liedlegende Fischer-Dieskau. En dat geldt ook voor zijn interpretatie. Alle 45 liederen op deze dubbel-cd voorziet hij van een individuele sfeer waarbij telkens de tekst het uitgangspunt vormt. Het begeleidend boekje maakt hij overigens met zijn heldere dictie bijna overbodig.

Frans Jansen

Wolf , Hugo

---

Mörike-Lieder

---

Henschel, Dietrich.
Schwinghammer, Fritz

---

Fuga Libera FUG 568 (2 cd’s)

---