Als Mozarts Mis in c KV 427 de muzikale weerslag is van zijn onstuimige leven tijdens het ontstaan van dit werk, zouden we ons op het nodige moeten voorbereiden. Zijn breuk met aartsbisschop Hieronymus Colloredo, die niet was gediend van Mozarts uitbundige stijl; zijn huwelijk met Constanze Weber, waaraan vader Leopold pas in een later stadium zijn goedkeuring gaf; zijn betrekkingen met Bach-liefhebber Gottfried baron van Swieten, door wie hij meer over J.S. en C.Ph.E. Bach te weten kwam dan via anderen... Colloredo zou ook met déze mis beslist niet blij zijn geweest, niet alleen vanwege Mozarts bekentenis dat hij het werk evenzeer opdroeg aan zijn kersverse vrouw als aan God, maar ook omdat zij enerzijds de lichtheid van het Italiaanse contrapunt in zich draagt en anderzijds het monumentale van vader Bach. Krivine en zijn gezelschap lijken zich bewust van deze complexiteiten: niet voor niets geven ze de voorkeur aan een doorzichtig lijnenspel, waarbinnen genoeg ruimte overblijft voor het delicaat uitwerken van versieringen. Het vibrato van de eerste sopraan doet wellicht iets van deze transparantie teniet, maar ondanks dat blijft de evenwichtige aanpak van Krivine interessant, zeker voor diegenen die niet zo van het flamboyante gebeuren houden. Andrew van Parijs

Wolfgang Amadeus Mozart

---

Messe en ut mineur

---

Piau, Sandrine.
Sollied, Anne-Lise.
Agnew, Paul.
Caton, Frédéric.
Accentus.
Chambre Philharmonique.
Krivine, Emmanuel.

---

Naive V 5043

---