Hoe schetst François Couperin, meester van de muzikale portretkunst, de liefde? De liefde is zoet en heerlijk, vurig, verleidelijk, gemeen en vergeefs, maar nooit al die dingen tegelijk. Hij tekent voor ons de karaktertrekken één voor één, en neemt na ieder portret een nieuw blaadje. Des te mooier zijn ze door de beschrijvende titels die ze dragen. In Les Folies Françaises laat hij in twaalf variaties op La Follia allerlei karakters zien, en hij beschrijft ze als op een gemaskerd bal met een bijpassend gekleurd kostuum. De voorzichtigheid is roze, trouw is in het blauw, de koketterie heeft maskertjes in alle tinten bij de hand en de stille jaloezie is verstikkend donkergrijs. Veel van dat soort miniatuurtjes op deze prachtige cd. Klaveciniste Aline Zylberajch lijkt precies te weten waar Couperin het over heeft, haar spel is steeds feilloos raak. Ze maakt ieder verhaaltje weer mooier dan het vorige. En juist op het moment dat je als luisteraar helemaal opgaat in dit bijzonder mooi klinkende klavecimbel, komt er ook nog een perfect ensemble om de hoek kijken. Le Parlement de Musique verdient meer lof dan ik hier nog kwijt kan. Subliem spel en hartveroverende muziek. Een cd om van te houden. Eline Holl