Toen William Christie aan het begin van de jaren tachtig zangers zocht die geschikt waren voor het zingen van werken uit de barok, ging hij alle Franse conservatoria langs. Dat was nodig, destijds. Eenmaal afgestudeerd stond je als zanger niet te trappelen om barokmuziek te zingen. Sterker nog: als operazanger gold je als mislukt als je in de barokwereld terecht kwam. Die vormde op zijn beurt een gesloten circuit waaruit zangers die zich ook wel eens aan een opera van Verdi waagden, werden geweerd. De ideale barokstem was licht, helder en flexibel en het vibrato diende drastisch te worden beperkt. Tegenwoordig ligt dat heel anders. De historische uitvoeringspraktijk is rekkelijker geworden en afgestudeerde zangers schamen zich op hun beurt niet meer voor Händel of Rameau. Je bent al lang niet meer verdacht als je de ene avond Vivaldi zingt en de volgende avond Verdi en steeds meer zangers ontdekken dat er juist aan composities uit de barok vocaal bijzonder veel eer valt te behalen. Op de internationale podia is barokopera de laatste jaren dan ook helemaal hip en een moderne regie wordt naar hartelust gecombineerd met een op historische leest geschoeide muzikale benadering. Spectaculaire producties zijn het gevolg en zelfs de grootste barokhaters, die vonden dat al die Händel-opera’s hetzelfde waren, gaan massaal overstag. Ook William Christie is met zijn tijd meegegaan. Sinds twee jaar bestaat zijn Académie du jardin des voix, een project waarin een select aantal jonge zangers door Christie in het diepe wordt gegooid. Zij mogen aantreden in uitgekiende programma’s met scènes en aria’s uit diverse soorten opera’s, compleet met kostuums en mise-en-espace voor ieder fragment afzonderlijk en een tournee langs diverse Europese festivals. De verbluffende resultaten zijn te horen op de door Virgin uitgebrachte live-cd van de editie van ‘Le jardin des voix’ van vorig jaar. Bij Christies orkest treden zeven zangers aan: de sopranen Amel Brahim-Djelloul, Claire Dbono en de Nederlandse Judith van Wanrooij, counter-tenor Xavier Sabata, tenor Andrew Tortise, bariton André Morsche en bas Konstantin Wolff. Het programma is zodanig opgebouwd dat iedereen kort kan schitteren als solist en dat alle zangers zich als ensemble in verschillende combinaties laten horen. Alle gemoedstoestanden, van dieptragisch tot dolkomisch, zijn vertegenwoordigd in de fragmenten van Purcell, Mazocchi, Charpentier, Rameau, Campra, Händel, Mozart, Grétry en Philidor. De cd, opgenomen in maart 2005 in de Parijse Cité de la musique, laat zich beluisteren als één groot stemmenfeest. De livesfeer straalt er vanaf, inclusief wat bijgeluidjes van de mise-en-espace. Het moet voor deze zeer jonge zangers een topprestatie geweest zijn. Ieder fragment brengt ons in een andere wereld. Dat vraagt een enorme hoeveelheid inlevingsvermogen, misschien wel meer dan wanneer ieder zijn eigen rol in één complete opera zou vertolken. Hun sterke punten worden optimaal uitgelicht: de extraverte coloratuursopraan Amel Brahim-Djelloul mag stralen in een aria uit Ascanio in Alba van de vijftienjarige Mozart, Judith van Wanrooij is hartveroverend lyrisch in Vénus et Adonis van Charpentier, de tenor Andrew Tortise zet een tot op het bot gekwelde Pygmalion van Rameau neer en countertenor Xavier Sabata laat in een aria uit Händels opera Amadigi een hoeveelheid opgekropte razernij horen waar je als luisteraar de rillingen van krijgt. Tegelijkertijd stellen deze solisten zich net zo gemakkelijk in dienst van het grote geheel. Het mooie van ‘Le jardin des voix’ is juist dat het géén competitie is. Hopelijk zullen we nog veel horen van de zangers uit de editie van 2005 en doet William Christie met een nieuwe stemmentuin ook Nederland eens aan. Marcel Bijlo *Tracklisting* Purcell from The Indian Queen (13:55) Mazzocchi from La catena d’Adone (6:11) Rossi: Un peccator pentito Spargete sospiri (5:44) Lambert Que d’amants séparés (6:58) Vos mépris chaque jour (3:05) Charpentier: Vénus et Adonis Nymphes, ne songez plus (7:54) Rameau: Pygmalion Fatal Amour, cruel vainqueur (3:42) Campra from Enée et Didon (5:06) Handel: Radamisto (4:07) Morrà Zenobia ancor?... O cedere o perir! Handel: Amadigi Minacciami, non ho timor (8:38) Mozart: Ascanio in Alba Al chiaror di que’ bei rai (3:31) Grétry: Zémire et Azor Veillons, mes sœurs (3:57) Philidor: Tom Jones C’est vous, mon père (3:39)

Purcell; Mazzocchi; Lambert; Charpentier; Rameau; Campra

---

Le jardin des voix

---

arts florissants.
Christie, William.

---

Virgin classics 3381542

---