De pianist Nicholas Angelich (1970) heeft lang gewacht voordat hij serieus begon met het uitbrengen van cd’s. Na twee opnamen voor Harmonia Mundi’s debuutserie in 1995 liet hij de studio een kleine tien jaar links liggen. Pas op zijn vierendertigste tekende hij een contract bij een grote platenmaatschappij: Virgin. Zijn collega’s laten zich meestal vroeger lanceren, om de alom tegenwoordige honger naar jong talent te helpen stillen. Angelich had alles in huis om de wereld te veroveren als jong supertalent. Op zijn dertiende studeerde hij al aan het Parijse conservatorium. Olivier Messiaens echtgenote Yvonne Loriod schoolde hem tot een eminent vertolker van modern repertoire. Hij slaagde met de hoogste onderscheidingen, won enkele concoursen en kreeg een redelijk drukke concertagenda. Met cd’s wachtte hij. Dat biedt voordelen. Jonge pianisten slaan soms overmoedig de plank mis. Hun cd’s documenteren dat tot in lengte van jaren. Je kunt het hun moeilijk verwijten; waarachtige kunstenaars kunnen niet groeien zonder risico’s te nemen. Angelich horen we nu in repertoire waarop hij jarenlang heeft kunnen broeden. Weinigen herinneren zich nog zijn wilde haren. Zijn omzichtige carrièreplanning werpt vruchten af. De muziekpers reageerde unaniem enthousiast op zijn integrale opname van Liszts Années de Pèlerinage en een fraai Brahms-recital met de Paganini-variaties en de vier ballades, cd’s die opvallen door uitgebalanceerd pianospel. Ook zijn kamermuziek-cd’s met de broers Capuçon trokken positief de aandacht. Mede daardoor weten de grote symfonieorkesten en concertzalen hem steeds vaker te vinden. Met deze nieuwe solodubbel-cd met Brahms’ late Klavierstücke, opus 116 t/m 119 kan Angelich definitief toetreden tot het gilde van meesterpianisten. Zelden zijn deze stukken zo overtuigend vastgelegd. Angelich heeft zich Mahlers woorden ‘Alles staat in de noten, alleen het beste niet’ hoorbaar ter harte genomen. Het is een enerverend genoegen de cd’s met de partituur te beluisteren. Angelich maakt heel geraffineerd van elk stuk een pakkend en coherent betoog. Elke frase laat hij organisch uit de voorafgaande voortvloeien. Rigiditeit op afstand houden is daarvoor een vereiste. Angelich doet dat door het tempo voorzichtig te laten fluctueren en elke harmonische wending te beantwoorden met discrete kleurverschuivingen, zaken die een componist onmogelijk precies kan noteren en waarin van de pianist eigen inbreng wordt verwacht. Op het eerste gehoor lijkt Angelichs spel uiterst spontaan. Wanneer je doorluistert, blijkt dat daarachter een scherp intellect en feilloze intuïtie schuilgaan. Hoofd, hart en handen zijn volmaakt in balans. Hier moeten vele jaren voorbereiding aan ten grondslag liggen. Het bewijs is geleverd: wachten loont. <b>Dimitri van der Werf</b>

Johannes Brahms

---

Klavierstücke op. 116-119

---

Angelich, Nicholas.

---

Virgin 0946 379302 2 9 (2 cd’s)

---