Van het Vaticaan hoeft Sint Alexius sinds 1969 niet meer. Een Romeinse patriciërszoon die op zijn trouwdag huis en haard ontvlucht, voor een ascetisch leven kiest en daar heilig mee wordt: zelfs heiligen hebben een houdbaarheidsdatum. Maar ooit had datzelfde Vaticaan Alexius’ drastische geloofskeuzes hevig toegejuicht, zozeer zelfs dat er in 1632 een opera aan hem was gewijd: ‘Il Sant’Alessio’ van Stefano Landi. In het ingenieuze libretto van kardinaal Giulio Rospigliosi wijst Alessio alle wereldse verlokkingen af, niet als een wereldvreemde kwezel, maar als een standvastig christen. Een moderne Hercules, noemt regisseur Benjamin Lazar zijn titelheld. Prachtige muziek, die partituur van Stefano Landi, valt dirigent William Christie hem in de toelichting bij. In een enscenering vol stemmig kaarslicht spelen de heren hun fraaiste historische troeven uit: alle partijen, inclusief de sopraanrollen, worden vlekkeloos vertolkt door mannelijke zangers en snoezige koorknaapjes. In de Eeuwige Stad, tja, daar kwam nu eenmaal geen vrouw het podium op. Aan zondige gedachten en associaties evengoed geen gebrek. Het kan geen toeval zijn dat in Lazars donkere houten decor ook de heimelijkheid van een ouderwetse biechtstoel doorschemert.

Marijke Schouten

Stefano Landi

---

Il Sant’Alessio

---

Jaroussky, Philippe.
Cencic, Max Emanuel.
Bertin, Pascal.
Arts Florissants.
Maîtrise de Caen.
Christie, William.

---

Virgin Classics 50999 5189999 8 (2 dvd’s)

---