Half the perfect world

Sinds haar laatste album, Careless Love, is Madeleine Peyroux een bekende naam en headliner op festivals. Met als trademark haar koerend stemgeluid, een ontspannen shuffle à la J.J. Cale, en de eenvoudige maar compacte akoestische klank van haar subliem spelende begeleidingsgroep. Haar intieme, swingende songs met fraai patina sloegen aan en het lag voor de hand deze lijn door te trekken. Peyroux doet dat met een verzameling songs van inmiddels klassieke songwriters uit de jaren ‘60 en ‘70 (Becker, Cohen, Gainsbourg, Neil, Mitchell, Waits) plus een drietal nieuwe songs van Jesse Harris. Buitenbeentjes zijn het fraaie ‘Summer wind’ van Johnny Mercer en het afsluitende ‘Smile’ van Charlie Chaplin. In ieder nummer is een mooie solo te horen. Peyroux blijft grotendeels in hetzelfde stemregister en dezelfde kleuring, ingebed in de fraaie instrumentaties waar producer Larry Klein het patent op heeft. Dat luistert aangenaam maar wekt ook de behoefte aan sterker contrast en spanning. Dat biedt een duet met K.D. Lang. In ‘A little bit’, een stuk van John Hiatt-snit, laat Peyroux horen dat ze ook flink geknepen kan zingen. Maar het sterkst rekt Peyroux haar stem op in de titelsong van Leonard Cohen, met een keur aan onvermoede lagen en kleuren. Henning Bolte