Wie ooit in Madrid op de bovenste verdieping van het Prado langs de oogverblindende schilderijen van Goya (1746-1828) heeft gedwaald, weet dat het heldere licht en de krachtige kleuren van zijn fantasierijke doeken door vrijwel geen andere schilder zijn geëvenaard. Zijn werk, dat het immense terrein bestrijkt tussen staatsieportretten van de Spaanse adel (waaronder de Hertogin van Alba) en duistere taferelen uit de onderwereld, spat bijna uit elkaar van passie, emotie en kracht. De Spaanse componist Granados, zelf ook een verdienstelijk schilder, liet zich in 1909-1910 door de doeken van Goya inspireren tot zijn meesterwerk voor piano solo: de Goyescas, waarin hij niet alleen het werk van Goya maar ook het Madrid uit de tijd van Goya in klanken probeerde te vatten. Misschien moet je als pianist wel Spaans zijn om helemaal door te kunnen dringen tot de essentie van deze muziek voor piano solo, die beroemd werd dankzij de markante vertolkingen van wijlen Alicia de Larrocha. Zij was, samen met Carlotta Garriga, de belangrijkste leraar van de in 1977 in Madrid geboren pianist Luis Fernando Pérez, die op zijn Granados-cd de Goyescas en de  Valses Poéticos met instrumentale flair en authentieke Spaanse ‘oerkracht’ doet herleven.    

Wenneke Savenije