Onlangs betoogde de dirigent Israel Yinon dat ons muziekleven er wellicht beduidend anders had uitgezien als de generatie van ‘entartete Komponisten’ niet het zwijgen was opgelegd door de nazi’s. Volgens Yinon zou Arnold Schönberg door collega’s als Franz Schreker en Hans Krasa zijn ondergesneeuwd, omdat hun laatromantische muziek vóór de Tweede Wereldoorlog veel populairder was. Pas daarna werd Schönberg immers - overigens zelf ‘entartet’- uitgeroepen tot Messias van de nieuwe muziek. Ik geloof daar niets van. Schönberg ontwikkelde een muziektaal die talloze meesterwerken heeft opgeleverd, niet in het minst van Schönberg zelf. De mythe van ‘de kille rekenmeester’ wordt op deze cd voorbeeldig naar de prullenmand verwezen door Kamerkoor Accentus en Ensemble Intercontemporain. Hun lezing van een vroeg werk als Friede auf Erden, waarvan zowel de versie voor koor a cappella als die voor koor en orkest is opgenomen, ontroert door zijn pure eenvoud en bijna naïeve idealisme. Schönbergs late koorwerken zijn zo mogelijk nóg aangrijpender. Wie niet geraakt wordt door de ingehouden melancholie van Dreimal tausend Jahre, en niet huivert bij de heftige smeekbeden in De profundis, heeft geen oren aan het hoofd en geen hart in het lijf.

Arnold Schönberg

---

Friede auf Erden; Dreimal tausend Jahre; Kammersymphonie e.a.

---

Choeur de chambre Accentus.
Equilbey, Laurence.
Ensemble Intercontemporain.
Nott, Jonathan.

---

Naïve V 5008

---