Kunstvervalsers deugen niet maar ze maken het leven – vooral achteraf – wel kleurrijker. Neem de Venetiaanse muziekkopiist Don Giuseppe Baldan die rond 1760 het Dresdense hof een collectie moderne katholieke kerkmuziek leverde. ‘Il Buranello’ had hij op de partituren gezet, de bijnaam voor de op Burano geboren, trendy componist Baldassare Galuppi. Maar de uitgekookte Baldan had er stiekem een aantal stukken uit de nalatenschap van wijlen Antonio Vivaldi tussen gesmokkeld. In Dresden hebben ze het niet gemerkt of het kon ze niet schelen. Onlangs ontdekte een musicologische speurhond het bedrog. Aangezien elke Vivaldi-vondst tegenwoordig nieuws is, werd het Dixit Dominus (RV807) onmiddellijk door Archiv vereeuwigd, in één adem met drie ‘echte’ Galuppi’s, zodat we met terugwerkende kracht kunnen ervaren dat de grenzen tussen laatbarokke en vroegklassieke kerkmuziek niet zo scherp waren. Een voortreffelijk koor en orkest, daar in Dresden, waar Peter Kopp met een internationale solistencast bewijst waarom Dixit Dominus als topper binnen Vivaldi’s totale output geldt. En de vervalser Baldan mogen we achteraf dankbaar zijn, want zonder zijn arglistige praktijken was dit topstuk allang van de aardbodem verdwenen. Marijke Schouten

Vivaldi, Galuppi

---

Dixit Dominus RV 807, Laetatus sum en andere werken

---

Invernizzi, Roberta.
Mingardo, Sara.
Agnew, Paul.
Foresti, Sergio.
Körnerscher Sing-Verein Dresden, Dresdner Instrumental-Concert.
Kopp, Peter.

---

Archiv 00289 477 6145

---