Holland Baroque Society's nieuwe dubbel-cd La Cetra met Rachel Podger gooit hoge ogen
DONDERDAG 24 MEI 2012
Dé website voor liefhebbers van klassieke muziek .
‘Zeg wat je wilt, voor mij is er niets erger dan toneelstukken die intellectueel zijn en die alleen maar geschreven zijn voor de vijf ‘erudiete’ mensen in de zaal,’ schreef Richard Strauss aan zijn librettist Hugo von Hofmannsthal. Menig operaregisseur van deze tijd, die met malle, onbegrijpelijke fratsen een opera om zeep helpt, zou dat in z’n zak kunnen steken. Gelukkig heeft Uwe Eric Laufenberg Strauss’ boodschap begrepen. Zijn Rosenkavalier uit 2000 door de Semperoper uit Dresden is helder, ontroerend en nauw verbonden met de muziek. Zo zijn we tijdens de ouverture voyeurs bij de liefkozingen van de oudere Marschallin met haar jonge minnaar Octavian: we wanen ons op de avond voorafgaande aan het daadwerkelijke begin van de opera. Een mooie ingeving, gezien de opgewonden sfeer van de ouverture. De Marschallin zingt bij een vaas met rozen over de voorbije tijd. In deze opera over liefde en vergankelijkheid levert het een beeldschone scène op. Wat is immers vergankelijker dan een roos die binnen enkele dagen verwelkt? Gezongen wordt er op topniveau. Anne Schwanewilms is uitmuntend in haar rol van Marschallin en haar beeldschone zang is vol tederheid, verdriet en weemoed. Ook de andere rollen zijn uitstekend bezet en het orkest speelt warm, genuanceerd en homogeen. Een prachtige Rosenkavalier die juist door de eenvoud van de regie tot nadenken stemt.
Doron Nagan