Binnen hun eigen niche, de oude muziek, is Ensemble Céladon van alle muzikale markten thuis. Zo wijdde het Franse gezelschap een bekroonde cd aan de barokke Italiaan  Maurizio Cazzati, maar  het even goed uit de voeten met Portugese renaissancemuziek of 17e-eeuwse 'ayres' van een veritalianiseerde Brit als John Coprario. Voor hun vierde cd, Deo gratias Anglia, stortte de zangersclub onder leiding van counter-tenor Paulin Bündgen zich op Engelse muziek uit de late 14e en vroege 15e eeuw. Een bloedige tijd waarin de Honderdjarige Oorlog en de Zwarte Dood een massaslachting aanrichtten onder de Europese bevolking. Niet dat er van al die ellende veel is terug te vinden op deze opnames. De verzameling carols en motetten ademt vooral rust en lieflijkheid. Kenmerken die zijn terug te voeren op de indertijd modieuze faux-bourdon techniek, waarbij een eenstemmige melodie à l'improviste werd versierd met zoetgevooisde tertsen en sexten. Wat betreft hun eigen faux-bourdon-realisaties ging Ensemble Céladon niet over één nacht ijs. Ruim twee jaar aan musicologisch onderzoek ging aan hun serene interpretaties vooraf. Het resultaat mag er zijn en maakt Deo gratias Anglia tot een fijn geciseleerd vocaal sieraad.

Joep Christenhusz / KZ 3-2012

bestellen