In 2004-2005 vierde het Borodin Kwartet zijn zestigjarig bestaan. De musici speelden in dat kader alle strijkkwartetten van Beethoven, inclusief de Grosse Fuge. Voor de cellist Valentin Berlinsky, medeoprichter in 1945, kwam hiermee een droom uit. Zijn hele carrière wilde hij deze werken al in een complete cyclus spelen, van het eerste tot het laatste kwartet. Deze wens kwam maar net op tijd uit: in de zomer van 2007 nam hij afscheid van het podium en in december 2008 overleed hij. Dat het ensemble al meer dan een halve eeuw bestaat, is te horen in deze kwartettencyclus, opgenomen tussen 2003 en 2006. Voor ferme muzikale taal met een vol en rijk geluid draaien de strijkers hun hand niet om. Tegelijk creëren ze een transparante en gevoelige klank. Wilde, meeslepende passages worden afgewisseld met desolate klanken die je kippenvel bezorgen. Geen modieuze, te snelle tempi; de sfeer die ze willen overbrengen, bepaalt het tempo. De laatste strijkkwartetten klinken net zo transparant als de eerste, en dat hoor je niet vaak. Het Borodin Kwartet realiseert niet alleen prachtige klanken die uit één instrument lijken te komen, maar kent ook de kracht van de stilte.

Hieke van Hoogdalem