Dat Dieterich Buxtehude veel meer schreef dan orgelmuziek is de laatste jaren, vooral dank zij de inspanningen van Ton Koopman, hoe langer hoe meer duidelijk geworden. Als orgelcomponist is Buxtehude van groot belang geweest maar hij werd lange tijd louter beschouwd als een wegbereider voor Johann Sebastian Bach. En dat terwijl Buxtehude zelf zo’n veelzijdig en briljant componist was! Zijn complete klavecimbelwerk past op vier cd’s en bestaat voor het merendeel uit suites in  Franse stijl. Duitse componisten, waaronder natuurlijk ook Bach, hielden erg van de uit Frankrijk geïmporteerde suitevorm waarin langzame en snelle dansen elkaar afwisselen. Maar Buxtehude schreef ook een aantal opmerklijke variatiewerken voor het klavecimbel. Hoe meesterlijk hij dat deed bewijst de variatiereeks over la Capricciosa, een melodietje met de eenvoud van alle eendjes zwemmen in het water, waarop Buxtehude een magistrale reeks variaties bouwde. Deze kunst van het op zo veel mogelijk manieren variëren van een eenvoudig melodietje was geliefd bij de Duitse klaviercomponisten. Die hadden de kunst op hun beurt weer afgekeken bij Jan Pieterszoon Sweelinck, de Nederlander die de Duitse klavierschool een enorme impuls heeft gegeven. De in 1981 in Florence geboren Simone Stella is een uitstekende klavecinist die zowel met de Franse suites als met de eveneens contraastrijke variatiereeksen goed raad weet. Dit is een prachtige productie die Buxtehudes meesterschap alle recht doet.

Marcel Bijlo