Natalia Gutman, herinneringen plukkend uit haar levenstuin. Dat was het beeld dat ik onmiddellijk voor me zag toen ik deze opname van Schumanns Celloconcert door de al wat oudere Russische cellodame hoorde. De dirigent Claudio Abbado, eveneens op terugblikkende leeftijd, vergezelt haar begripvol. Wat voor bloemen zijn het die Gutman tussen het stof der aarde vindt? Herfstasters. Wat kerstrozen. Een enkele verlate witte roos die aan de randen begint om te krullen. Zo dompelt zij Schumann in melancholie. Schumann schreef het concert op zijn levensavond. Hij was pas 40, maar een melancholicus als hij, emotioneel labiel bovendien, kon dan al behoorlijk oud zijn. Ik ben door deze opname diep geroerd. Vooral door het langzame middendeel. De musici vinden hier ongehoorde klanken. De muziek wordt haast griezelig. Schumann de avantgardist, zijn tijd ver vooruit, Schumann de ongewone instrumentator die fluit, hoorn, celli iets meegeeft wat nog niemand erin ontwaarde. Wie ooit nog iets vervelends over zijn orkestratiekunst wil zeggen, moet eerst eens naar deze vertolking luisteren. Brahms' Eerste serenade is het tweede werk op deze cd. Oude Schumann versus jonge Brahms: de Serenade is zo'n echt vroege Brahms waarin het allemaal niet op kan. Abbado tovert de Noord-Duitser om tot Centraal-Europeaan. Na zijn zwierige benadering van alle Hongaarse en Boheemse momenten in dit werk zou ik best eens een Dvorák van de grijze meester willen horen.

Stephen Westra

Schumann, Brahms

---

Celloconcert (Schumann), Serenade nr. 1 (Brahms)

---

Gutman, Natalia.
Mahler Chamber Orchestra.
Abbado, Claudio.

---

DGG 00289 476 5786

---